Αναγνώρισε, μεν, ότι η πρόβλεψη συμμετοχής του φαρμακοποιού κατά 33% στο ιδιοκτησιακό σχήμα κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς αναγνωρίζει την ανάγκη παρουσίας του επιστήμονα φαρμακοποιού, τόνισε, δε, ότι το ποσοστό αυτό δεν επαρκεί ώστε να εξασφαλίζεται ουσιαστικός έλεγχος και πραγματική επιστημονική αυτονομία.
«Το λένε όλοι οι φορείς των φαρμακοποιών. Πρόκειται για χιλιάδες σοβαρούς επιστήμονες που βρίσκονται καθημερινά στην πρώτη γραμμή, προσφέροντας υπηρεσίες υγείας στους πολίτες», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Χαρακτήρισε τη συγκεκριμένη ρύθμιση «περιορισμένη μεταρρυθμιστική παρέμβαση», η οποία – όπως είπε – δεν αντιμετωπίζει επαρκώς τον κίνδυνο μετατόπισης του κέντρου βάρους από τον επιστήμονα στον επενδυτή.
Για τον λόγο αυτό, υπογράμμισε ότι «απαιτείται πλειοψηφική συμμετοχή του φαρμακοποιού σε ποσοστό 51%, ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματική λειτουργία των φαρμακείων και να αποτρέπεται η υπερσυγκέντρωση της αγοράς».
Ως προς αυτό, έφερε ως παράδειγμα χώρες όπως η Γαλλία, η Ισπανία, η Γερμανία και η Ιταλία, οι οποίες διατηρούν αντίστοιχες δικλείδες προστασίας στην ιδιοκτησία και λειτουργία των φαρμακείων για λόγους δημόσιας υγείας.
Παράλληλα, υπενθύμισε ότι και το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει κρίνει πως τα κράτη-μέλη μπορούν να επιβάλλουν περιορισμούς στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των φαρμακείων, όταν αυτό δικαιολογείται από την ανάγκη προστασίας της δημόσιας υγείας.
