Ο κ. Γεραπετρίτης τόνισε πως «η εποχή απαιτεί περιφερειακές συνεργασίες» και υπογράμμισε ότι η Ελλάδα «έχει αυτή τη στιγμή την ηγετική θέση και τα μέσα να επιβάλει ένα τέτοιο σχήμα συνεργασίας επ’ ωφελεία της».
Η πρωτοβουλία, όπως εξήγησε, αφορά μια συνεργασία με τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου με τις οποίες η Ελλάδα έχει θαλάσσια σύνορα και περιλαμβάνει θεματολογία που εκτείνεται από την πολιτική προστασία και την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος έως τη μετανάστευση, τη συνδεσιμότητα και την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.
«Ώρα ευθύνης για όλους»
Αναγνωρίζοντας τις δυσκολίες, ο υπουργός Εξωτερικών αναφέρθηκε στα ζητήματα που προκύπτουν από τη στάση της Τουρκίας έναντι της Κύπρου και την πολιτική αστάθεια στη Λιβύη, ωστόσο υπογράμμισε ότι «τα προβλήματα δεν είναι αξεπέραστα, είναι η ώρα της ευθύνης για όλους». Προϋπόθεση, όπως είπε, είναι μία: «ο καθολικός σεβασμός του διεθνούς δικαίου, της κυριαρχίας και του ευρωπαϊκού κεκτημένου».
«Η Ελλάδα καλεί τους γείτονές της να διαμορφώσουν μια λειτουργική σχέση, στην οποία τα κοινά προβλήματα να επιλύονται μέσα από διάλογο και όχι με μονομερείς ενέργειες», σημείωσε ο κ. Γεραπετρίτης, επισημαίνοντας ότι η χώρα διαθέτει τόσο τα μέσα όσο και τη βούληση να διαδραματίσει ρόλο επισπεύδοντα σε αυτή τη διαδικασία.
Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και η προοπτική διαλόγου
Αναφορικά με τις σχέσεις με την Τουρκία, ο υπουργός εξήγησε ότι τα τελευταία δυόμισι χρόνια υπάρχει δομημένος διάλογος ανάμεσα στις δύο πλευρές, χωρίς όμως να έχει υπάρξει ακόμη πρόοδος στο μείζον ζήτημα της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Παρά ταύτα, τόνισε ότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα στη χαμηλή πολιτική, σε τομείς όπως το εμπόριο, η πολιτική προστασία και η πρόληψη μεταναστευτικών ροών.
«Σε δύο χρόνια έχουν γίνει πολλά. Δεν έχουμε ακόμη αγγίξει το μεγάλο μας αγκάθι, αλλά υπάρχει η δυνατότητα να βρεθεί τρόπος να συζητηθούν τα ζητήματα αυτά. Η έλλειψη οριοθέτησης πάντοτε αναπαράγει εντάσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι ελπίζει μέχρι το τέλος του έτους να διαπιστωθεί αν υπάρχει διάθεση από όλες τις πλευρές για περαιτέρω βήματα.
«Η ελληνική διπλωματία με αυτοπεποίθηση και διεθνή αυτάρκεια»
Ο κ. Γεραπετρίτης υπογράμμισε πως η ελληνική εξωτερική πολιτική έχει αποκτήσει διεθνή αυτάρκεια και αυτοπεποίθηση, που της επιτρέπει να δρα χωρίς ετεροπροσδιορισμούς. «Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να λειτουργεί με το βλέμμα στραμμένο στην Τουρκία. Έχουμε αποκτήσει στρατηγικό βάθος και κύρος», σημείωσε, απορρίπτοντας τις «εύπεπτες προτάσεις και αφορισμούς» που, όπως είπε, αγνοούν τη σύνθετη φύση της διπλωματίας.
Παράλληλα, υπενθύμισε ότι η χώρα έχει ήδη αναδείξει την ενεργειακή της διάσταση ως μέσο “έξυπνης ισχύος”, μέσα από τις πρόσφατες συμφωνίες για τον Κάθετο Διάδρομο, τις εξορύξεις φυσικού αερίου και τη συνεργασία με τις ΗΠΑ.
Η ενέργεια ως «έξυπνη ισχύς»
Αναφερόμενος στη διεθνή σκηνή, ο κ. Γεραπετρίτης έκανε λόγο για «την πιο σύνθετη περίοδο της σύγχρονης ιστορίας», όπου οι κρίσεις έχουν πλέον υπερτοπικό χαρακτήρα και οι διεθνείς οργανισμοί εμφανίζουν μειωμένη παρεμβατικότητα.
«Η ενέργεια αποτελεί πλέον εργαλείο ταυτόχρονα ήπιας και σκληρής ισχύος – ένα μέσο έξυπνης ισχύος», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι η ενεργειακή ανεξαρτησία και η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική είναι βασικά στοιχεία της ελληνικής στρατηγικής.
«Η ασφάλεια της Ελλάδας στηρίζεται στη Δύση»
Ο υπουργός Εξωτερικών σημείωσε ότι η Ελλάδα «πατά σε δύο πόδια, της Ανατολής και της Δύσης», αλλά η πλήρης ένταξή της στη Δύση και στους ευρωπαϊκούς θεσμούς αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ασφάλειάς της.
«Η χώρα ανήκει στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, είναι αιρετό μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και έχει οικοδομήσει στρατηγικές συμμαχίες με το Ισραήλ, τη Σαουδική Αραβία, τις χώρες του Κόλπου και την Ινδία. Οι σχέσεις μας με τις ΗΠΑ βρίσκονται στο καλύτερο επίπεδο όλων των εποχών», υπογράμμισε.
Κλείνοντας, ο κ. Γεραπετρίτης επανέλαβε ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική πορεύεται με αυτοπεποίθηση, ειρήνη και χωρίς εκπτώσεις στις εθνικές κόκκινες γραμμές, σημειώνοντας: «Θέλουμε τη συνεργασία με όλους τους γείτονες μας, αλλά στη βάση του δικαίου και του αμοιβαίου σεβασμού».
