Η υπόθεση αφορά αναστολή κατά ατομικής ειδοποίησης χρεών της Δ.Ο.Υ Καλαμάτας που επιδόθηκε πρόσφατα σε πολίτη που δεν οφείλει ούτε 1 ευρώ από δικές της οφειλές, αλλά θυμήθηκαν στην εφορία ότι έπρεπε να πληρώσει οφειλές τρίτων ΑΦΜ , που της «φόρτωσαν» προ 25 ετών στο δικό της ΑΦΜ.
Με τις απευθυνόμενες στο Δικαστήριο απόψεις της ΑΑΔΕ, η υπογράφουσα Προϊσταμένη της ΔΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΜΙΝΤΖΑ ΣΟΦΙΑ , αν και γνώριζε ότι η ανακόπτουσα δεν χρώσταγε ούτε 1 ευρώ στο δικό της ΑΦΜ , αν και γνώριζε ότι οι φερόμενες σε βάρος της οφειλές αφορούσαν προ 25 ετών οφειλές τρίτων ΑΦΜ, που δεν είχε εφαρμοστεί εκκίνηση διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης για την είσπραξή εντός πέντε (5) ετών , γεγονός που σήμαινε απόσβεση οφειλών λόγω παραγραφής ,
Γνωρίζοντας η Προισταμένη της Εφορίας την μη εκκίνηση της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης εντός πέντε (5) ετών από τη λήξη του έτους, εντός του οποίου ο φορολογούμενος κατέστη υπερήμερος, με τις απόψεις της ανέφερε προς την Δικαστικό λειτουργό : «Επειδή η μη λήψη των τυχόν αναγκαίων μέτρων είσπραξης αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα για τα όργανα της Διοίκησης (αρ. 51 Ν. 4174/2013: Η μη εκκίνηση της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης για την είσπραξη των φόρων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα εντός πέντε (5) ετών από τη λήξη του έτους, εντός του οποίου ο φορολογούμενος κατέστη υπερήμερος, συνεπάγεται την πειθαρχική ευθύνη του αρμοδίου οργάνου της φορολογικής διοίκησης»
Η Προισταμένη Μιντζά Σοφία έφτασε στο σημείο να προτρέπει το Δικαστήριο να συνεχιστεί η εκτέλεση παραγεγραμμέων οφειλών από ΑΦΜ τρίτων που καταλογίστηκαν προ 25 ετών , να συνεχιστεί η εκποίηση ακινήτων για να μην υπάρχει πειθαρχική ευθύνη !!
Η διοικητική δικαστικός λειτουργός, για να μην κρίνει την πρόδηλη βασιμότητα , για να «εκτελέσει» η ΔΟΥ απαίτηση παραγεγραμμένων οφειλών, και να εισπράξει αποσβεσμένες απαιτήσεις , παρέλειψε να εξετάσει ότι ο πρώτος προβαλλόμενος λόγος ανακοπής ήταν προδήλως βάσιμος παρότι ο πολίτης επικαλέστηκε πάγια νομολογία των Ανωτάτων Δικαστηρίων που έχει κρίνει ότι η κοινοποιηθείσα ατομική ειδοποίηση είναι άκυρη αν δεν συνοδεύεται από τα αναγκαία έγγραφα (δημόσια ή ιδιωτικά), και δεν αρκεί να προσκομίσει το Δημόσιο τα έγγραφα του νόμιμου τίτλου προς απόδειξη της απαιτήσεώς του κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο (ΟλΑΠ 5/2019, ΑΠ 144/2022, ΑΠ 1180/2020, ΑΠ 190/2020, ΑΠ 189/2020, AΠ 352/2020, ΑΠ 1031/2019, ΑΠ 1177/2017, ΑΠ 391/2017, ΑΠ 1247/2015, ΕφΠειρ 622/2021, ΕφΠειρ 626/2021, ΜονΕφΠειρ 413/2022).
Για αυτό στην απόφασή της η δικαστική λειτουργός δεν αναφέρθηκε σε καθένα λόγο ξεχωριστά , διότι θα έπρεπε να κρίνει ότι η ανακοπή ήταν προδήλως βάσιμη, γεγονός που θα έπρεπε να κάνει δεκτή εν όλω την αναστολή και όχι εν μέρει, όπως έκανε με πρόδηλες αυθαιρεσίες .
Το Διοικητικό Δικαστήριο δεν είναι παράρτημα της Εφορίας, αλλά το καταφύγιο που προσφεύγει πολίτης για να βρει το δίκαιό του απέναντι στην αυθαιρεσία δημοσίων υπάλληλων.
Η συμπεριφορά της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ., η οποία επικαλείται πειθαρχικές διατάξεις όχι για την τήρηση της νομιμότητας, αλλά ως επιχείρημα πίεσης προς είσπραξη παραγεγραμμένων οφειλών τρίτων και ως αιτιολογία για εκποίηση ακινήτων, συνιστά χαρακτηριστική περίπτωση κατάχρησης εξουσίας, αντίθετη στις αρχές της χρηστής διοίκησης, της αναλογικότητας και της καλής πίστης.
Η υπόθεση επί της συζήτησης της ανακοπής εκκρεμεί .
