Την αντιπαράθεση μεταξύ μελών της οικογένειας Καρέλια φαίνεται ότι πυροδοτούν οι εξελίξεις που σχετίζονται με τη δομή της Κιβωτού του Κόσμου στην Καλαμάτα, η οποία στεγάζεται σε ακίνητο που έχει δωρίσει η Ασημίνα Σπυροπούλου – Καρέλια, χήρα του Κωνσταντίνου Καρέλια.
Συγκεκριμένα, σε ρεπορτάζ της ιστοσελίδας «protothema.gr», με αφορμή τη δωρεά στην Κιβωτό του Κόσμου, γίνονται αναφορές στις σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας Καρέλια.
Μάλιστα, στο εν λόγω ρεπορτάζ φιλοξενείται επιστολή από την Ινώ Καρέλια, κόρης του ενός εκ των ιδρυτών της ιστορικής καπνοβιομηχανίας, Γιάννη Καρέλια, και αδελφής του Κωνσταντίνου Καρέλια.

Η Ινώ Καρέλια, η οποία έχει συγκρουστεί με την Ασημίνα Σπυροπούλου – Καρέλια για κληρονομικά ζητήματα, σημειώνει στην επιστολή της:
«Δεν θα έπρεπε να μεταδίδετε ανακριβείς ειδήσεις, και να αναφέρεστε στο πρόσωπό μου και σε δεδομένα, που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα την οποία αποσιωπάτε, παρόλο που είναι δημοσιευμένη και γνωστή σε αυτούς που ασχολούνται με ρεπορτάζ ΚΑΡΕΛΙΑ. Όσον αφορά την Ασημίνα Σπυρπούλου, χήρα Καρέλια, εσφαλμένα υποθέτετε ότι διανύει την όγδοη δεκαετία της ζωή της, ότι είναι απέναντι από την ισχυρή τριάδα που διοικεί την καπνοβιομηχανία Καρέλια και ότι εξοβελίσθηκε η μοναχοκόρη της από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας.
Είναι σημαντικό δε, σε σχέση με τον ΠΑΤΕΡ ΑΝΤΩΝΙΟ, ότι, σκέφτηκε το 2018, την περίοδο που εκκρεμούσε δικαστική απόφαση επί συγκληρονομιαίων περιουσιακών στοιχείων , να δωρίσει στην οργάνωση της Κιβωτού και τον πατέρα Αντώνιο επίδικο της κληρονομιάς του πατέρα μου Ιωάννη Καρέλια.

Η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου υπογράφηκε με την ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΑ ΣΤΑΜΑΤΙΑ ΓΕΩΡΓΑΝΤΗ, χωρίς όρους έχοντας «μαντέψει» το αποτέλεσμα της εκκρεμούς δικαστικής απόφασης !!.

Οι δωρεές, χορηγίες και φιλανθρωπίες πρέπει να είναι γνήσιες και να μην γίνονται όταν πρέπει να δεσμεύονται πρόσωπα , πράγματα και καταστάσεις για να τους οφείλονται «εκπτώσεις και χάρες» επί άλλων θεμάτων των.

Η βούλησή της να ξαναπάρει πίσω το ακίνητο εκδηλώθηκε με ένα κλείσιμο τηλεφώνου από την πρεσβυτέρα.

Στενοχωρημένη επειδή της έκλεισε το τηλέφωνο η πρεσβύτερα του, μίλησε με τον δικηγόρο της και ζήτησαν το ακίνητο πίσω.

Εκεί κατάλαβαν ότι θα έπρεπε να βάλουν όρους επιστροφής του ακινήτου , ενώ , όταν εκκρεμούσαν τα δικαστικά ζητήματα το είχαν διαγράψει , δωρίζοντάς το κατά κυριότητα , «ζυγίζοντας» πρόσωπα και πράγματα, χωρίς να τους ενδιαφέρει για το τι θα γινόταν με το επίδικο ακίνητο μετά την αρνητική για την χήρα έκβαση της δικαστικής εξέλιξης ή τι θα γινόταν αν έπαυε η οργάνωση.

Όταν αντελήφθησαν ότι δεν μπορεί να πάρει το ακίνητο πίσω γιατί «λησμόνησαν» να βάλουν όρους στο συμβόλαιο της δωρεάς, ανέφερε ότι επιθυμεί το επίδικο να παραμείνει στη δομή με κρατική εποπτεία, φερόμενη και πάλι φιλάνθρωπος.

Είχε την ευαισθησία να ενημερώσει το κοινό για τα παπούτσια που δώριζε στην Κιβωτό και τα θέατρα, δεν έδειξε την ίδια ευαισθησία να απαντήσει για το θέμα της πλαστογραφημένης/άκυρης διαθήκης από την οποία αντλεί την δύναμη των δωρεών και της πάσης φύσεως χορηγιών, με ότι συνεπάγεται από αυτές.