Κερδισμένη μπορεί να θεωρεί τον εαυτό της, σε πρώτη φάση, η κυβέρνηση. Παρόλο που απέφυγε να καταδικάσει – όπως έκανε, εξάλλου, με εξαιρετικά άτσαλο τρόπο ο πρωθυπουργός – την παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου από την αμερικανοϊσραηλινή επιχείρηση, η εντολή που δόθηκε για μεταφορά Patriot στην Κάρπαθο και η αποστολή στρατιωτικής βοήθειας στην Κύπρο είναι κινήσεις που ευθυγραμμίζονται με την κεντρική εθνική γραμμή. Τέτοιου τύπου γεωπολιτικές καταστάσεις ενδέχεται, μάλιστα, να λειτουργήσουν συσπειρωτικά για τη Νέα Δημοκρατία από
Η θεσμική κριτική της αντιπολίτευσης
Η «συστημική» αντιπολίτευση ενήργησε κατά βάση θεσμικά, χωρίς να παίρνει αποστάσεις από την ουσία των κινήσεων της κυβέρνησης. Εξάλλου, από τη στιγμή που το αίτημα συνδρομής προήλθε από την Κυπριακή Δημοκρατία, θα ήταν δύσκολο για κάθε κυβέρνηση να το απορρίψει. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, ενημερώθηκε από τον πρωθυπουργό για τις εξελίξεις σε που διήρκησε 40 λεπτά, ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε ότι στηρίζει το ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας-Κύπρου, ενώ και ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δεν αποστασιοποιήθηκε από την ουσία της κίνησης αυτής. Το σημείο διαφοροποίησης της αντιπολίτευσης εστιάζει, κατά βάση, στο κατά πόσο η ελληνική κυβέρνηση ταυτίζεται με τα στρατηγικά σχέδια της αμερικανικής κυβέρνησης. Κεντρική απαίτηση των κομμάτων του προοδευτικού χώρου είναι να μην επιτραπεί η για επιθετικές ενέργειες των ΗΠΑ, οι οποίες θα μπορούσαν να εμπλέξουν τη χώρα άμεσα στο πεδίο της μάχης.Με αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώθηκε ότι μπορεί κανείς να αναγνωρίσει την αυταρχικότητα του ιρανικού καθεστώτος, παίρνοντας ταυτόχρονα σαφείς αποστάσεις τις ωμές παράνομες ενέργειες των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης παραπέμπουν σε του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ. Κυβερνητικά στελέχη έσπευσαν να κατηγορήσουν τα κόμματα ότι συντάσσονται με έναν ηγέτη που παρέχει όπλα στην Τουρκία. Μόνο που συνεργασία στο πεδίο της πολεμικής βιομηχανίας με την Άγκυρα διατηρεί και η Ιταλία της Τζόρτζια Μελόνι, η οποία δεν δέχεται – σε αντίθεση με τον Σάντσεθ – ιδεολογικό πόλεμο από την κυβέρνηση. Επιπλέον, η Ισπανία έστειλε φρεγάτα στην ανταποκρινόμενη στο αίτημα της Λευκωσίας. Ως εκ τούτου, οι συγκεκριμένες επιθέσεις είναι περισσότερο ένα παιχνίδι εντυπώσεων και ελάχιστα σχετίζονται με την ουσία της όλης υπόθεσης.
Σε θέση άμυνας η Νέα Αριστερά για τους λάθος λόγους
Τέλος, μεγάλη χαμένη των τελευταίων ημερών είναι – ειδικά σε επικοινωνιακό επίπεδο – η Νέα Αριστερά, η οποία αναλώθηκε σε αντιμιλιταριστικά συνθήματα και αντιαμερικανική ρητορική, με την αποστολή φρεγατών στην Κύπρο. Με αυτήν τη στάση έδωσε «πάσα» στον κάθε φιλοκυβερνητικό ή ακροδεξιό προπαγανδιστικό μηχανισμό να της προσάψει επιλεκτικό ανθρωπισμό, αδιαφορία για την τύχη των ανθρώπων στο Ιράν και στήριξη των μουλάδων. Προφανώς η Νέα Αριστερά δεν στηρίζει το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης. Ωστόσο με την επικοινωνιακή τακτική που υιοθετεί – είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα – δημιουργείται η εντύπωση ότι η κεντρική γραμμή είναι ο αντιαμερικανισμός και όχι κάποιο σαφές αξιακό πλαίσιο υπέρ της ειρήνης, της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με αποτέλεσμα τα στελέχη της να βρίσκονται συνεχώς σε θέση άμυνας στα τηλεοπτικά πάνελ.
Στη Νέα Αριστερά οφείλουν να επανεξετάσουν την επικοινωνιακή τους στρατηγική και να διασαφηνίσουν σε τι κοινό θέλουν να απευθυνθούν. Διαφορετικά, το κόμμα, το οποίο βρίσκεται σταθερά κάτω από το 3% τους τελευταίους μήνες, θα «κρασάρει» στις επόμενες εκλογές και θα πάψει να παίζει ρόλο στην πρώτη γραμμή της πολιτικής αντιπαράθεσης.
