Πιο ξεκάθαρο φαίνεται να είναι το τοπίο για το υπό διαμόρφωση κόμμα του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Τηλεοπτικά σχόλια αναφέρουν μεταξύ άλλων, ότι «από αλλού ξεκίνησε το rebranding, αλλού κατέληξε». Πράγματι, η εικόνα που παρουσίαζε ο Αλέξης Τσίπρας στις πρώτες παρουσιάσεις της «Ιθάκης» διαφέρει από τη σημερινή. Αρχικά, ο πρώην πρωθυπουργός είχε πάρει… «διαζύγιο» από τον όρο «Αριστερά», με στόχο να προσεγγίσει πιο κεντρώα ακροατήρια. Αυτή η στρατηγική δεν απέδωσε, καθώς από τις μετρήσεις προέκυπτε ενίοτε δυσκολία προσέγγισης εκλογικών ακροατηρίων πέραν του παραδοσιακού ΣΥΡΙΖΑ.
Συνεπώς, η στρατηγική άλλαξε. Ο όρος «Αριστερά» επανήλθε στο λεξιλόγιο του πρώην πρωθυπουργού, για να φτάσουμε την Πρωτομαγιά. Σε αυτό γίνεται λόγος για «Κυβερνώσα Αριστερά». Το κείμενο προκάλεσε ενδιαφέρον, αν και σχολιάστηκε από αρκετούς ως «γενικόλογο», χωρίς να αναφέρει κάτι καινούργιο. Δεν πρόκειται, βέβαια, για επίσημο πρόγραμμα πολιτικού κόμματος, όπως τονίζουν συνεργάτες του κ. Τσίπρα. Σε κάθε περίπτωση, το «Μανιφέστο» δίνει μια ξεκάθαρη ιδεολογική γραμμή στον νέο πολιτικό φορέα.
Από εκεί και ύστερα, ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος του Αλέξη Τσίπρα είναι το στελεχιακό δυναμικό. Όταν ξεκινούσε το rebranding, κύκλοι του διέρρεαν ότι ήθελε να κινητοποιήσει νέους ανθρώπους. Αυτό αποδείχθηκε αρκετά δύσκολο. Κατά συνέπεια, το κόμμα θα στελεχωθεί από κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΕΑΡ, με τις πόρτες βέβαια να μην είναι ανοιχτές για όλους.
Επιπλέον, προς το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα φαίνεται να οδεύσουν στελέχη που αποχώρησαν από το ΠΑΣΟΚ, όπως ο και η . Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί επίσης η στάση που αναμένεται να τηρήσει . Πάντως στο ΠΑΣΟΚ δεν θεωρούν ότι ο πρώην πρωθυπουργός θα τους προκαλέσει μεγάλη ζημιά.
Όσον αφορά τη Μαρία Καρυστιανού, η ιστοσελίδα του «κινήματός» της είναι Σε αυτήν αναφέρεται ότι το«Κίνημα» θα γνωστοποιήσει σύντομα την επωνυμία και την ιδρυτική του διακήρυξή.
Ο δρόμος της προμηνύεται δυσκολότερος από εκείνον του κ. Τσίπρα.
Η Μαρία Καρυστιανού διακρίθηκε για τον αγώνα της για δικαιοσύνη στην υπόθεση των Τεμπών. Η δημοτικότητά της εκτοξεύτηκε, κερδίζοντας τη συμπάθεια ετερόκλητων κοινωνικών ομάδων και ιδεολογικών πεποιθήσεων. Το ερώτημα ήταν περισσότερο αν θα είναι βιώσιμο ένα μονοθεματικό κόμμα.
Η ίδια διαπιστώνει με τον καιρό ότι κρίνεται διαφορετικά από την κοινή γνώμη για τον αγώνα της ως μητέρα που έχασε το παιδί της, σε σχέση με τις πρωτοβουλίες της ως φιλόδοξη πολιτικός.
Δηλώσεις της για διάφορα θέματα, είτε για τις αμβλώσεις είτε για τα ελληνοτουρκικά, αποθάρρυναν μέρος προοδευτικών πολιτών από το να συστρατευθούν μαζί της, ενώ η ιστορία με τον Σύλλογο Οικογενειών Θυμάτων Τεμπών και διαρροές περί αυταρχικών τάσεων και αδιαφάνειας έχουν επίσης ζημιώσει τη δημόσια εικόνα της.
Ερωτήματα προκαλεί επίσης το κατά πόσο τα στελέχη της – για τα οποία δεν γνωρίζουμε πολλά, πέρα από τη δικηγόρο Μαρία Γρατσία – θα είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις υψηλές απαιτήσεις της δημόσιας πολιτικής αντιπαράθεσης.
Σε κάθε περίπτωση, η υιοθέτηση υπερσυντηρητικών θέσεων από τη Μαρία Καρυστιανού προκαλεί, ασφαλώς, ανακούφιση στον Αλέξη Τσίπρα, καθώς δεν θα κληθούν να διεκδικήσουν την εμπιστοσύνη όμοιων εκλογικών κοινών.
Κομβικής σημασίας είναι επίσης το timing των ιδρύσεων των νέων κομμάτων. Ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται ακόμη να ζυγίζει αν η ίδρυση του κόμματος πρέπει να ανακοινωθεί εντός Μαΐου ή τον Σεπτέμβριο, με την πρώτη επιλογή να κερδίζει έδαφος, καθώς η πιθανότητα να προκηρυχθούν εκλογές για τον Οκτώβριο ή Νοέμβριο θεωρείται αυξημένη.
Σε αυτή την περίπτωση, ο κ. Τσίπρας ρισκάρει η ίδρυση του κόμματος να έχει πιο περιορισμένη απήχηση, καθώς το καλοκαίρι το πολιτικό ενδιαφέρον συνηθίζει να υποχωρεί. Από την άλλη, κρίνεται απαραίτητη η συγκρότηση ενός κομματικού μηχανισμού, που να «τρέξει» την εκλογική του εκστρατεία.
Από την άλλη, η κ. Καρυστιανού έχει ήδη υπογραμμίσει ότι αν και το σκεπτικό της ως προς τον χρονισμό των επίσημων ανακοινώσεων παραμένει θολό.
Μια άλλη σημαντική παράμετρος είναι τι θα πράξει ο Αντώνης Σαμαράς. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει επιδιώξει – σε αντίθεση με τον κ. Τσίπρα – αυξημένη δημόσια παρουσία το τελευταίο διάστημα, αλλά ούτε έχει δηλώσει ότι αποσύρεται.
Άμεση επαναφορά του στη Νέα Δημοκρατία φαντάζει απίθανη. Το κομβικό ερώτημα είναι αν έχει νόημα η ίδρυση ενός νέου μικρότερου συντηρητικού πόλου, από τη στιγμή που ο κ. Σαμαράς δεν αποκηρύσσει το κόμμα στο σύνολό του, αλλά εναντιώνεται κυρίως στη σημερινή του ηγεσία, η οποία κάποια στιγμή θα κλείσει τον κύκλο της.
Δεν αποκλείεται πάντως στους σχεδιασμούς του Αντώνη Σαμαρά να παίξει ρόλο η ευρωβουλευτής Αφροδίτη Λατινοπούλου. Αν και η πρόεδρος της Φωνής Λογικής έχει αποκλείσει συνεργασίες, υπάρχει η κρίσιμη παράμετρος, ότι για να συμμετάσχει σε εθνικές εκλογές, θα πρέπει να παραιτηθεί από την έδρα της στην Ευρωβουλή.
Οι περισσότερες δημοσκοπήσεις τη δείχνουν οριακά εντός Βουλής, αλλά σε περίπτωση δεύτερων εκλογών – όπου η πόλωση συνήθως ενισχύεται – υπάρχει κίνδυνος να μείνει εκτός, έχοντας προηγουμένως παραιτηθεί από την έδρα της στο Στρασβούργο. Υπό αυτές τις συνθήκες, μια συνεργασία με τον έμπειρο Μεσσήνιο πολιτικό θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την εκλογική απήχηση αμφοτέρων, δεδομένου ότι οι διαφορές τους είναι περισσότερο ύφους, παρά ουσίας…
This website uses cookies.