ο πρόεδρος της κυβερνώσας παράταξης, ο οποίος «ίδρωσε» από τον κοινοβουλευτικό άμβωνα για τη συσπείρωση, την ενότητα και την ομοψυχία ενόψει των κρίσιμων μαχών που απομένουν να δοθούν. Κι όποιος δεν προτίθεται μαζί του, ας πάρει την άγουσα – κατά το «όποιος δεν αντέχει τη ζέστη, να φύγει απ’ την κουζίνα» του Χάρι Τρούμαν – ειδάλλως , δίχως τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι, δηλαδή.
Αυτά μάθαμε από την πανηγυρική ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη, μαζί με το ότι μπας και σώσει την παρτίδα – όσο .
Ήτοι, δεν γίναμε σοφότεροι, που με τις «επιμέρους πυξίδες» του θα φέρει κρίσιμες «θεσμικές τομές» και ρήξεις – με δυο λόγια την αναγκαία «φυγή προς τα εμπρός», στην οποία το κυβερνών κόμμα ομνύει από το 2019, αλλά όλο κάτι γίνεται και την ανακόπτει.
Πάντως, μιας και πιάσαμε τα εσωκομματικά της , ωραία ήταν η παρέμβαση του Άδωνι Γεώργιαδη στη συνεδρίαση, ο οποίος – δικαιώνοντας τις προσδοκίες – δεν λυπήθηκε τους «κρυπτόμενους» Υπουργούς (), αλλά τους «κάρφωσε» με το γνωστό τακτ που τον χαρακτηρίζει· γιατί, σου λέει, αυτοί πάνε εκεί που μας βρίζουν και δεν έρχονται εδώ. Κι ο Παύλος Μαρινάκης φαίνεται πως, επίσης, ένα παράπονο το έχει, διότι τότε – λέει – με τα ξυλόλια και τα μπαζώματα, σήκωσε μεγάλο βάρος στις πλάτες του, όσο διάφοροι συνάδελφοί του άκουγαν «τηλεόραση» κι έτρεχαν να κρυφτούν.
Ευχάριστη ήταν κι η ομιλία Βορίδη, ο οποίος δεν μπορεί να χωνέψει με τίποτα ότι · κι ακόμη πιο ευχάριστη – για το Μέγαρο Μαξίμου ιδίως – ήταν η τοποθέτηση του Γιώργου Βλάχου, ενός «αντάρτη» που δεν λούφαξε όπως οι συν αυτώ, αλλά ανακάτεψε την κατσαρόλα της «τοξικότητας» και σέρβιρε σπόντες για τις αναθέσεις του Ταμείου Ανάκαμψης, τα «σπιτάκια ανακύκλωσης» και τα woke «φροντιστήρια» της Πειραιώς. Οι λοιποί «γαλάζιοι» σκεπτικιστές σε γενικές γραμμές απογοήτευσαν φιλοθέαμον κοινό, δεν έδωσαν ιδιαίτερη τροφή και μας άφησαν να περιμένουμε την επόμενη επιστολή διαμαρτυρίας σε κάποια αθηναϊκή εφημερίδα.
Εν τω μεταξύ, για να σπάσει η μονοτονία, είχαμε κι επανεμφανίσεις: (α) του Ηλία Κασιδιάρη, ο οποίος – τώρα που γυρίζει κι είναι εποχή «καθόδου» – προανήγγειλε για δέκατη όγδοη φορά πως · και (β) του Γρηγόρη Δημητριάδη που αυτήν την περίοδο έχει ξεμείνει από εξώδικα, οπότε , για να βάλει τα πράγματα στη θέση τους και να μας υπενθυμίζει .
«Η αγάπη είναι μια ορμητική διάθεση να κάνεις ευτυχισμένο κείνον που αγαπάς, με έξοδά σου. Στην ανάγκη, με θυσία και με ταπείνωση», που έλεγε κι ο Στρατής Μυριβήλης.
Επόμενος που περιμένει στην ουρά, με το χαρτάκι προτεραιότητας στο χέρι, ο Νίκος Γαλανός που – για όσους έχουν κοντή μνήμη – τον γνωρίζουμε απ’ τα ’80s και το Ειδικό Δικαστήριο κατά του Α. Παπανδρέου και ο οποίος σήμερα ετοιμάζεται να αναλάβει – καταπώς ακούγεται – ρόλο ινστρούχτορα στο «Ξεκινάμε – Για την Ελπίδα» της Μαρίας Καρυστιανού.
Από τα τελευταία ευτράπελα της εβδομάδος, , αλλά – όπως μας ενημέρωσε ο Νίκος Δένδιας, που ενίοτε λάμπει και δια της παρουσίας του – αλιεύτηκε απ’ τους ψαράδες εκτός χωρικών υδάτων. Όπερ και σημαίνει ότι εφεξής ξεχνάμε όσα ξέραμε για τα χωρικά ύδατα, τα πράγματα έχουν αλλάξει· συνεπώς, την επόμενη φορά που θ’ ανοίξει συζήτηση η Άγκυρα, περιμένουμε από το ελληνικό ΥΠΕΞ να λουφάξει. Κι εδώ που τα λέμε, η στιγμή αυτή μάλλον δεν θ’ αργήσει, γιατί – λέει – · ιδού η Ρόδο, ιδού και το πήδημα, λοιπόν.
Κατά τα άλλα, όσον αφορά το αδέσποτο drone, «δεν έχουμε τίποτα να ζηλέψουμε», εμείς έχουμε καλύτερα! Ο Νίκος Δένδιας μας το είπε και αυτό, «για να είμαστε συνεννοημένοι» (sic), μην τυχόν και χάσουμε τον ύπνο μας απ’ την αγωνία. , αλλά σε περίπτωση που κάποιος ένιωσε () πως είμαστε «ξέφραγο αμπέλι», ας ενημερωθεί ότι δεν είμαστε. Αφενός, επειδή · κι αφετέρου, επειδή , ο οποίος δεν αφήνει ούτε κουνούπι να περάσει τα σύνορα.
Στα λοιπά «νόστιμα», ας μην ξεχάσουμε τον Κώστα Καραμανλή, ο οποίος έχει κάνει την εξαφάνιση τέχνη και την απόσυρση επιστήμη – και κανονικά θα έπρεπε να τον κοπιάρουν όλοι οι «πρώην» που φιλοδοξούν να κάνουν rebranding και να περνιούνται για τίποτα σημαντικοί, δίχως να κουνήσουν ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι. Και, ναι, φυσικά κι είναι εάν ο κ. Καραμανλής θα παραστεί στο συνέδριο του κόμματός του. Τι, όχι;
τα πράγματα είναι πάνω-κάτω τα ίδια: έχουμε ακόμη δύο πολέμους και ο Ντόναλντ τρέχει απ’ το ένα «μέτωπο» στο άλλο, μπας και σιγήσουν τα όπλα και θριαμβεύσει η ειρήνη. Εν τω μεταξύ, .
Στα τελευταία νέα, , με τα ιρανικά μέσα να μεταδίδουν ότι οι διαπραγματεύσεις θα επικεντρωθούν στον τερματισμό της σύγκρουσης και . Οπότε, εντός των επόμενων ωρών , τύπου «ή συμφωνείτε ή σας τελειώνω».
Στην Ουκρανία, απ’ την άλλη, , παρά την · και , δεν θα έχει, όπως φαίνεται, την ευκαιρία να φέρει .
Στην Αγγλετέρα, , μετά τη · παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος δήλωσε πως δεν πρόκειται να τους κάνει τη χάρη και .
Σε κάθε περίπτωση, όμως, τα «καυτά» μαντάτα της εβδομάδος δεν είναι αυτά που σχετίζονται με τούτον εδώ τον θλιβερό και ταλαίπωρο πλανήτη, αλλά με , για να μας υπενθυμίσουν ότι πριν προλάβει να μας αφανίσει η Τεχνητή Νοημοσύνη, θα το έχουν κάνει τα alien.
Και κάπως έτσι, η απόφανση Γεωργίαδη περί Υπουργών που είναι ικανοί να πάνε ακόμη και στη Σελήνη, προκειμένου να αποφύγουν την αίθουσα της Ολομέλειας, δεν μοιάζει και τόσο εξωπραγματική…
This website uses cookies.