Δυο ημέρες μετά, βράδυ Κυριακής (29/3), όταν και οι τελευταίοι σύνεδροι έφευγαν από το Taekwondo Φαλήρου και οι διάδρομοι του σταδίου άδειαζαν, μία γρήγορη μαρτυρούσε πως η προσδοκία του κ. Λιάνη μάλλον βγήκε αληθινή.
Η «μάχη» των συσχετισμών κορυφώθηκε πάνω από τις κάλπες, με τα στελέχη να περιμένουν τους αποκλεισμούς της τελευταίας στιγμής, ενώ από λεπτό σε λεπτό θα ξεκινούσε η καταμέτρηση. Καθώς τα πηγαδάκια αραίωναν, ο Νίκος Ανδρουλάκης, με τη βεβαιότητα πως γύρω στο 60% των μελών της Κεντρικής Επιτροπής θα είναι «δικοί του», ήταν ο τελευταίος υποψήφιος που παρέμεινε μέχρι πιο αργά στον χώρο.
Στη νέα Κ.Ε., η οποία θα αριθμεί πλέον 271 μέλη (από 301), θα συμμετέχουν – με βάση την – ο Δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, καθώς και οι πρώην Γραμματείς (Κώστας Λαλιώτης, Κώστας Σκανδαλίδης, Μιχάλης Καρχιμάκης, Στέφανος Ξεκαλάκης και Ανδρέας Σπυρόπουλος), όπως και οι περιφερειάρχες Κρήτης, Σταύρος Αρναουτάκης, και Θεσσαλίας, Δημήτρης Κουρέτας.
Από την προεδρική ομάδα, στη «μάχη» του σταυρού είχαν στήριξη, μεταξύ άλλων, οι Ηρακλής Δρούλιας, Λευτέρης Καρχιμάκης, Όλγα Μαρκογιαννάκη, Γιάννης Βαρδακαστάνης, Κώστας Τσουκαλάς, Θανάσης Γλαβίνας, Κώστας Παπαδημητρίου και Πέννυ Δαλαμπούρα. Ο Ηρακλής Δρούλιας, μάλιστα – επικεφαλής, σήμερα, της Επιτροπής Καταστατικού – φαίνεται πως έχει τις περισσότερες πιθανότητες να είναι ο επόμενος Γραμματέας.
Ο Παύλος Γερουλάνος – από κοινού με τον Μιχάλη Κατρίνη – στήριξε μεταξύ άλλων τους Κώστα Πανταζή, Έφη Χαλάτση, Δημήτρη Μπυρίτη, Ευρυβιάδη Ελευθεριάδη· ενώ η Άννα Διαμαντοπούλου στήριξε, ανάμεσα σε άλλους, τον Γιάννη Μεϊμάρογλου και τις πρώην βουλεύτριες Χαρά Κεφαλίδου και Ευαγγελία Σχοιναράκη.
Τη στήριξη του Χάρη Δούκα είχαν οι στενοί του συνεργάτες Λάζαρος Καραούλης, Χρήστος Πρωτόπαπας, Κώστας Πανδής, Όλγα Δούρου, κ.ά.
Μία ακόμη σημαντική εξέλιξη από την αλλαγή του Καταστατικού είναι πως για πρώτη φορά θα εκλεγούν 13 Περιφερειακά Συμβούλια, κάτι που αναμένεται πως θα λειτουργήσει ως ανάχωμα στην αμφισβήτηση απέναντι στην ηγεσία του κόμματος την επομένη των εκλογών, σε περίπτωση που δεν έχει επιτευχθεί ο μεγαλεπήβολος στόχος για την κατάκτηση της πρωτιάς.
Η απόπειρα αυτή της ηγεσίας να ελέγξει, κατά το δυνατόν, τις μετεκλογικές εσωκομματικές εξελίξεις είναι ενδεικτική του κλίματος, παρότι – πράγματι – επιχειρήθηκε κατά το τριήμερο που προηγήθηκε να πέσουν οι τόνοι και να κυριαρχήσει η αυτοσυγκράτηση, με συνεχείς υπομνήσεις πως όλοι θα πρέπει, πια, να συστρατευθούν στον κοινό σκοπό.
«Στον αγώνα πρέπει να δώσετε όλες σας τις δυνάμεις, από την πρώτη γραμμή της μάχης», διεμήνυσε ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος υποχώρησε στο αίτημα του Χ. Δούκα για τις «κόκκινες γραμμές» απέναντι στη ΝΔ και απέσυρε την αλλαγή που επεδίωκε σχετικά με τον χρόνο διεξαγωγής του Συνεδρίου (πριν ή μετά την εκλογή προέδρου) μετά τις έντονες ενστάσεις πολλών συνέδρων. Τον δρόμο προς την ευθύνη, τη σοβαρότητα και την από κοινού δράση έδειξαν κι άλλα στελέχη, όπως η Α. Διαμαντοπούλου, ο Π. Γερουλάνος, η Μ. Αποστολάκη, κλπ.
Εντούτοις, το ερώτημα για την επόμενη μέρα που θα ξημερώσει στο ΠΑΣΟΚ, αλλά κυρίως – το βασικότερο όλων – για το ποιο θα είναι , παραμένει ανοιχτό. Το γεγονός πως μετά τον εσωκομματικό συμβιβασμό, το πολιτικό ενδιαφέρον στο Συνέδριο ξεθώριασε και ο κομματικός αυτοματισμός ανέλαβε τα υπόλοιπα, ενδεχομένως να παρέχει μία ενδεικτική εικόνα.
Μένει, λοιπόν, να φανεί εάν η (βεβιασμένη και τεχνητή, έστω) ενότητα που επετεύχθη αυτό το τριήμερο θα μεταφραστεί, πράγματι, σε μία ειρήνη διαρκείας ή σε μία προσωρινή και εύθραυστη εκεχειρία, η οποία θα βγάλει το ΠΑΣΟΚ – με παράλληλη διατήρηση των παγιωμένων κομματικών συσχετισμών – μέχρι τις επικείμενες εκλογές.
This website uses cookies.