«Αυτό το βιβλίο έχει έναν χαρακτήρα χρέους απέναντι στην ιστορία, αλλά έχει και έναν χαρακτήρα κάθαρσης, αυτογνωσίας, επαναπροσέγγισης της αλήθειας και των γεγονότων. Ήταν σαν να ξαναγέμισα τις μπαταρίες μου μέσα από τη συγγραφή των γεγονότων και την αποτύπωση στο χαρτί της δικής μου αλήθειας», είπε ο κ. Τσίπρας.
Εξήγησε, δε, ότι το βιβλίο «γράφτηκε και μία και δεύτερη και τρίτη φορά», καθώς στόχος του ήταν να αποτυπώσει τα γεγονότα με όσο το δυνατόν περισσότερη αντικειμενικότητα. «Δεν έχω αφήσει τίποτα εκτός. Προσπάθησα να είμαι όσο πιο αντικειμενικός και όσο το δυνατόν λιγότερο άδικος απέναντι στους ανθρώπους και στα γεγονότα», σημείωσε.
Σημειώνεται ότι σε απόσπασμα από το ίδιο podcast που είχε κυκλοφορήσει νωρίτερα σήμερα (11/11), ο κ. Τσίπρας αναφερόταν στη δυσκολία να γράψει το κεφάλαιο σχετικά με τα γεγονότα του 2015, καθώς – όπως είπε – .
Πάντως, ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ότι η «Ιθάκη» διαφέρει από τα συνηθισμένα πολιτικά απομνημονεύματα, καθώς είναι γραμμένη σε ενεστώτα χρόνο.
«Η ιδιαιτερότητα είναι ότι κανείς πρώην πρωθυπουργός δεν γράφει σε ενεστώτα χρόνο. Όλοι γράφουν σε παρελθόντα χρόνο. Κάνω την αυτοκριτική μου, αλλά κάνω και κριτική», είπε χαρακτηριστικά.
, σε απόσπασμα που είχε κυκλοφορήσει από εχθές (Δευτέρα, 10/11), ο κ. Τσίπρας εξηγεί ότι για τον ίδιο η «Ιθάκη» δεν είναι ο τελικός προορισμός, αλλά ένα διαρκές ταξίδι, όπως ακριβώς και η συλλογική/προσωπική προσπάθεια, αλλά και η πορεία της Αριστεράς.
Όπως εξήγησε, ο τίτλος αποκτά και φιλοσοφική διάσταση, καθώς «συνδέεται με την περιπέτεια που έχει ο κάθε άνθρωπος παλεύοντας, διεκδικώντας, ελπίζοντας, κάνοντας όνειρα και κατακτώντας κάποια από αυτά».
«Ήρθε η στιγμή να μιλήσω»
Αναφερόμενος στην περίοδο μετά την αποχώρησή του από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας επισήμανε πως ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί τη δική του οπτική για τα γεγονότα: «Όταν αποφάσισα να παραιτηθώ, είχα στο μυαλό μου ότι έρχεται η στιγμή που πρέπει να μιλήσω. Διότι για αυτή τη δραματική περίοδο της ελληνικής σύγχρονης ιστορίας έχουν μιλήσει πάρα πολλοί – ξένοι και Έλληνες».
Επίσης, χαρακτήρισε τη διαδικασία της συγγραφής ψυχοθεραπευτική και λυτρωτική, λέγοντας: «Για μένα όλη αυτή η διαδικασία είχε έναν χαρακτήρα λύτρωσης, κάθαρσης, αυτογνωσίας. Και ναι, όντως το κομμάτι της αφήγησης, όταν μεταφέρεται το βίωμα στο χαρτί, έχει μια ιδιαίτερη γοητεία».
