Η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, ηγήθηκε της ελληνικής αποστολής και συμμετείχε ενεργά σε δύο βασικές θεματικές ενότητες, υπό τον τίτλο «Πολιτισμός, Κληρονομιά και Κρίσεις» και «Πολιτισμός και Κλιματική Αλλαγή». Όπως τόνισε, «ο Πολιτισμός και η πολιτιστική κληρονομιά είναι, σχεδόν πάντα, τα πρώτα θύματα μιας κρίσης, ενώ συγχρόνως είναι και τα τελευταία, που επανέρχονται σε κανονικότητα στο στάδιο της ανάκαμψης». Εξήγησε ότι «οι ένοπλες συγκρούσεις, τα ακραία καιρικά φαινόμενα και οι φυσικές καταστροφές πλήττουν όχι μόνο ανθρώπινες ζωές και υποδομές, αλλά τον ίδιο τον πυρήνα της μνήμης, της ταυτότητας και της κοινωνικής συνοχής».
Η ελληνική εμπειρία από πυρκαγιές, πλημμύρες και την παγκόσμια υγειονομική κρίση αναδεικνύει την ευαλωτότητα αλλά και την ανθεκτικότητα του πολιτισμού. Μέσω εθνικών σχεδίων ετοιμότητας, χαρτογράφησης του κλιματικού κινδύνου, ψηφιακής τεκμηρίωσης και ψηφιακού μετασχηματισμού, η Ελλάδα εφαρμόζει ολοκληρωμένες πολιτικές προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς. Το Εθνικό Σχέδιο για την Ανθεκτικότητα της πολιτιστικής κληρονομιάς έναντι της κλιματικής αλλαγής καλύπτει πάνω από 50 σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία, αποτελώντας υπόδειγμα διεπιστημονικής συνεργασίας μεταξύ των Υπουργείων Πολιτισμού, Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας.
Η Λίνα Μενδώνη υπογράμμισε ότι «ο Πολιτισμός δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη. Είναι ανθρώπινο δικαίωμα, παγκόσμιο δημόσιο αγαθό και θεμέλιο για ανάκαμψη και ειρήνη». Συμπλήρωσε ότι «προστατεύοντας την πολιτιστική κληρονομιά, τη σοφία και τις πρακτικές του παρελθόντος, διασφαλίζουμε την αξιοπρέπεια, την ανθεκτικότητα και το μέλλον των ίδιων των κοινωνιών».
Έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη μάχη κατά της παράνομης διακίνησης πολιτιστικών αγαθών, μια παγκόσμια μάστιγα που οξύνεται σε περιόδους αστάθειας. Σημείωσε ότι μέσω ενισχυμένου νομικού πλαισίου, διεθνών συνεργασιών και ενημέρωσης του κοινού, η Ελλάδα κατέχει ηγετικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια, καθώς το φαινόμενο συνδέεται με οργανωμένο έγκλημα και τρομοκρατία.
Η κοινή διακήρυξη της MONDIACULT επιβεβαιώνει τον πολιτισμό ως «παγκόσμιο δημόσιο αγαθό» και θεμελιώδη πυλώνα για δίκαιες, ειρηνικές και βιώσιμες κοινωνίες. Τονίζει την ανάγκη ενσωμάτωσης της προστασίας του πολιτισμού στις στρατηγικές πρόληψης καταστροφών και κλιματικής προσαρμογής, ενίσχυσης των επαγγελματιών και των τοπικών κοινωνιών, καθώς και της διεθνούς αλληλεγγύης. Η Ελλάδα, μαζί με τα κράτη-μέλη της UNESCO, επαναβεβαίωσε τη δέσμευσή της να διασφαλίσει ότι «ο πολιτισμός δεν θα είναι το πρώτο θύμα μιας κρίσης, αλλά η βάση για την ανθεκτικότητα, την ανάκαμψη και τη βιώσιμη ανάπτυξη χωρών και κοινωνιών».
