Όπως αναφέρει στην ανάρτηση του ο κ. Χαρίτσης: «Άκουσα σήμερα στη Βουλή τον κ. Μητσοτάκη στην Ώρα του Πρωθυπουργού με θέμα την ακρίβεια.
Για ακόμη μία φορά η ίδια κενή κυβερνητική ρητορική που προσπαθεί να κρύψει μια σκληρή πραγματικότητα: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει κάνει την κρίση κανονικότητα και τη διεύρυνση των ανισοτήτων καθεστώς.
Ο Πρωθυπουργός αρνείται να μιλήσει για τα σκληρά δεδομένα:
- η Ελλάδα είναι δεύτερη από το τέλος στην ΕΕ σε αγοραστική δύναμη και μέσο μισθό,
- τα τρόφιμα αυξάνονται διπλάσια από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο,
- τα υπερκέρδη σε ενέργεια, τράπεζες και λιανεμπόριο καταγράφουν ιστορικά ρεκόρ,
- για το 20% των φτωχότερων νοικοκυριών, πάνω από το μισό εισόδημα πάει στο ενοίκιο – διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Η σύγκριση μάλιστα γίνεται με μια Ευρώπη που δεν περνάει και τις καλύτερες μέρες της, οικονομικά και κοινωνικά.
Ο κ. Μητσοτάκης, όταν μιλά για «δικαιοσύνη εντός του υπάρχοντος δημοσιονομικού χώρου», παριστάνει τον υπεύθυνο διαχειριστή, ενώ στην πράξη έχει ήδη καθορίσει ποιος έχει προτεραιότητα μέσα σε αυτόν τον χώρο.
Γιατί όταν μια κυβέρνηση επιλέγει να μειώνει τη φορολογία σε μερίσματα, επιχειρηματικούς ομίλους και μεγάλες περιουσίες, όταν αφήνει ανεξέλεγκτα τα καρτέλ στους βασικούς κλάδους και επιδοτεί τη φούσκα του real estate, όταν στρέφει την χρηματοδότηση από το κοινωνικό κράτος και την ανάπτυξη στους υπερεξοπλισμούς, τότε συρρικνώνει τον δημοσιονομικό χώρο εις βάρος των ανθρώπων του μόχθου».
Τέλος, ο κ. Χαρίτσης επισημαίνει πως: «Ας το επαναλάβουμε λοιπόν.
Δικαιοσύνη με πολιτικές «Φτηνής Ανάπτυξης» δεν γίνεται. Ο κατώτατος μισθός πρέπει να ανέλθει τουλάχιστον στα 1000€, ενώ απαιτείται τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας και του αφορολόγητου ορίου.
Δικαιοσύνη χωρίς μείωση του ΦΠΑ –του πιο άδικου κοινωνικά φόρου– δεν γίνεται. Η κυβέρνηση επέλεξε να μην μηδενίσει τον ΦΠΑ στα βασικά είδη (γάλα, ψωμί, λάδι, αλεύρι, παιδικές τροφές) και να μην μειώσει στο 5% τον ΦΠΑ στο σύνολο των τροφίμων, όπως έκαναν άλλες χώρες. Δεν ενίσχυσε τους μηχανισμούς εποπτείας της αγοράς για την καταπολέμηση της κερδοσκοπίας.
Δικαιοσύνη χωρίς γενναία φορολόγηση του προκλητικού πλούτου και των υπερκερδών δεν γίνεται. Η κατάργηση των προκλητικών φοροαπαλλαγών στα μεγάλα εισοδήματα και στη μεγάλη ακίνητη περιουσία είναι απαραίτητη, όπως και θέσπιση ενός «φόρου Ζουκμάν».
Δικαιοσύνη όταν 14.000 σπίτια ανήκουν σε τράπεζες και servicers από πλειστηριασμούς δεν γίνεται. Η κατάργηση προστασίας της πρώτης κατοικίας μετέτρεψε τα σπίτια σε επικερδές εμπόρευμα, ενώ οι πολίτες πετιούνται έξω. Η αναστολή πλειστηριασμών πρέπει να επανέλθει.
Δικαιοσύνη με τόσο βαθιά στεγαστική κρίση δεν γίνεται. Απαιτείται απόθεμα κοινωνικών κατοικιών και στήριξη εγχειρημάτων συλλογικής και συνεταιριστικής, μη-κερδοσκοπικής κατοικίας, απαγόρευση της Golden Visa και φραγμός στο Airbnb.
Δικαιοσύνη χωρίς αύξηση κοινωνικών δαπανών δεν γίνεται. Στην υγεία, η χώρα μας ξοδεύει μόλις 7,4% του ΑΕΠ, έναντι μέσου όρου 10,9% στην ΕΕ. Στην παιδεία, οι δαπάνες φτάνουν το 3,38% του ΑΕΠ, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος είναι 4,6%.
Η ακρίβεια δεν είναι φυσικό φαινόμενο, αλλά αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών της Κυβέρνησης.
Όση προπαγάνδα κι αν επιστρατεύσει ο κ. Μητσοτάκης, η κοινωνία πλέον το γνωρίζει αυτό πολύ καλά».
