Στο Παρίσι, η κολύμβηση στον Σηκουάνα επιστρέφει για το καλοκαίρι και ήδη το τελευταίο διάστημα με τον καύσωνα, μία από τις περιοχές που επιτρέπεται η υπό επιτήρηση ναυαγοσώστη κολύμβηση, είναι η γέφυρα του Μπιρ Χακίμ.
Πώς όμως ένα αραβικής προέλευσης τοπωνύμιο, στις όχθες του Σηκουάνα, βρέθηκε στην καρδιά του καύσωνα, να αποτελεί σημείο δροσιάς, ή έστω μερικής ανακούφισης από την ακραία ζέστη;
Πρόκειται για τιμητική ονομασία που δόθηκε στη γέφυρα από την τοποθεσία «Μπιρ Χακίμ», της Λιβύης, νοτιοδυτικά του Τομπρούκ, όπου στις 24/5/1942 ο Ρόμελ επιτέθηκε και ανάγκασε τις συμμαχικές δυνάμεις σε ήττα και υποχώρηση, με τις δυνάμεις των «Ελεύθερων Γάλλων» να πληρώνουν βαρύτατο φόρο αίματος.
Από τους 3.700 Γάλλους, το ένα τρίτο έχασε τη ζωή του από την επίθεση των γερμανικών Afrika Korps. Παρά την ήττα, το γεγονός ότι οι Γάλλοι συνέχιζαν συντεταγμένα τον αγώνα για την ήττα των δυνάμεων του Άξονα, έπαιξε προωθητικό ρόλο, τόσο στο αίσθημα υπερηφάνειας και αξιοπρέπειας των Γάλλων, όσο και στην αφύπνιση του κινήματος αντίστασης στην κατεχόμενη χώρα τους. Στις μάχες του Μπιρ Χακίμ πήραν μέρος στο πλευρό των Γάλλων και δυνάμεις του ελληνικού στρατού.
Για το Μπιρ Χακίμ έγραψε ποίημα ο Φώτης Αγγουλές και οι στίχοι έγιναν τραγούδι με μουσική επένδυση του Θωμά Μπακαλάκου και περιέχονται στο δίσκο «Πορεία στη Νύχτα».
«Μην τύχει και ξυπνήσουμε μέσα στην άναστρη βραδιά
τους Έλληνες συντρόφους μας που γαληνά κοιμούνται
αγκαλιασμένοι αδελφικά με τους φρουρούς του Μπιρ Χακίμ
του ήρωα γαλλικού λαού αθάνατα παιδιά».
