Ο Όθωνας, που όπως υποστηρίζει, ήταν παρών στο τηλεφώνημα συγχαρητηρίων της Γεννηματά προς τον Τσίπρα, αναφέρει ότι καμία σχετική συζήτηση δεν έγινε. Τονίζει επίσης ότι το ΠΑΣΟΚ, υπό τη Γεννηματά, δεν θα δεχόταν ποτέ συνεργασία με τους ΑΝΕΛ, καθώς αυτό ήταν σταθερή πολιτική θέση και όχι πρόσχημα.
Επιπλέον, απορρίπτει και τον ισχυρισμό του Τσίπρα ότι η Γεννηματά είχε αρχικά θετική στάση σε φερόμενο σχεδιασμό αλλαγής του εκλογικού νόμου, τον οποίο όμως ο Τσίπρας δεν διατύπωσε ποτέ επίσημα. Υπογραμμίζει ότι τότε το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε θεσμικά και δημόσια πρόταση για αναλογικό εκλογικό σύστημα.
Τέλος, ο Όθωνας επικρίνει το «rebranding» του ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας ότι βασίζεται σε λόγια που αποδίδονται σε πρόσωπο που δεν είναι πλέον εν ζωή για να απαντήσει, και σχολιάζει ειρωνικά ότι στα ιστορικά μυθιστορήματα η μυθοπλασία πρέπει να δηλώνεται από την αρχή.
Πιο αναλυτικά η ανάρτηση του Μανώλη Όθωνα έχει ως εξής: «Στο βιβλίο του ο κ. Αλέξης Τσίπρας αναφέρεται σε έναν διάλογο που είχε με την Φώφη Γεννηματά το βράδυ των εκλογών του Σεπτεμβρίου του 2015, όταν εκείνη του τηλεφώνησε για να τον συγχαρεί. Σε αυτήν την επικοινωνία που έγινε -ενώ είχε προηγηθεί το σφιχταγκαλιάσμα του με τον Πάνο Καμμένο στα Προπύλαια – τάχα διερεύνησε το ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας και εκείνη την αρνήθηκε επειδή δεν επιθυμούσε να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ.
Ο ισχυρισμός αυτός δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Στο τυπικό τηλέφωνο των συγχαρητηρίων της Φώφης στον κ. Τσίπρα, για κακή τύχη του rebranding, ήμουν εκεί. Καμία τέτοια νύξη δεν υπήρξε.
Το γεγονός ότι ακόμα κι αν υπήρχε τέτοια πρόταση «προοδευτικής» κυβέρνησης με τον Πάνο Καμμένο «όχι» θα απαντούσε η Φώφη, δεν αλλάζει ότι πρόκειται για μεγάλο ψέμα. Πράγματι, με την Γεννηματά πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, δεν υπήρχε καμία περίπτωση κυβερνητικής συνύπαρξης με την ακροδεξιά. Αυτό δεν θα ήταν «πρόσχημα», αλλά αδιαπραγμάτευτη πολιτική θέση. Αντίθετα καμία εκ των υστέρων δικαιολογία δεν αναιρεί ότι τον Σεπτέμβριο του 2015, ο κ. Καμμένος δεν ήταν ανάγκη αλλά πολιτική επιλογή του κ. Τσίπρα.
Επίσης ισχυρίζεται ο κ. Τσίπρας ότι στο περιθώριο μιας συνάντησης στο Μέγαρο Μαξίμου, είπε στην Φώφη τον σχεδιασμό για την αλλαγή του εκλογικού νόμου και εκείνη δεν ήταν αρνητική, αλλά μετά άλλαξε γνώμη -αναίτια και χωρίς εξήγηση. Ούτε αυτό σύμφωνα με την γνώση που εκ του ρόλου μου τότε είχα, είναι αλήθεια. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά την εκδοχή του, ούτε αυτή την πρόταση ο κ. Τσίπρας την διατύπωσε ποτέ θεσμικά στον δημόσιο λόγο του. Αλλά τάχα μου στο περιθώριο και, παρεμπιπτόντως, σε μια συνάντηση για άλλο θέμα. Έτσι βέβαια, μπορεί σήμερα να ισχυρίζεται εκ των υστέρων ό,τι τον βολεύει. Αντίθετα το ΠΑΣΟΚ τότε κατέθεσε πρόταση αναλογικού εκλογικού νόμου, θεσμικά, δημόσια, στη Βουλή και όχι στο παρασκήνιο. Εκείνος είχε κλειστά αυτιά και μάτια.
Αναρωτιέμαι πάντως τι σόι rebranding είναι αυτό που στηρίζεται στο να βάζει λόγια στο στόμα ενός ανθρώπου που δεν μπορεί πια να απαντήσει και να υπερασπιστεί την αλήθεια.
Κατά τα άλλα καλοδιάβαστο το βιβλίο, με μια υπόμνηση στον συγγραφέα. Στα ιστορικά μυθιστόρημα πράγματι συνηθίζεται, για λογοτεχνικούς λόγους, να χρησιμοποιούνται στοιχεία μυθοπλασίας. Μόνο που επιβάλλεται αυτό να αναφέρεται ρητά στο προοίμιο».
Τι αναφέρει ο Αλέξης Τσίπρας για τη Φώφη Γεννηματά
Ο Αλέξης Τσίπρας, στο βιβλίο του «Ιθάκη», περιγράφει μια συνάντηση στο Προεδρικό Μέγαρο στις 24 Ιουλίου, όπου η Φώφη Γεννηματά και ο Σταύρος Θεοδωράκης τον πίεσαν επίμονα να αποκαλύψει αν σκόπευε να προκηρύξει πρόωρες εκλογές. Ο ίδιος σημειώνει ότι δεν μπορούσε να απαντήσει, τόσο γιατί δεν είχε ακόμη αποφασίσει όσο και επειδή οι εκλογές «δεν προαναγγέλλονται».
Αργότερα, η Γεννηματά του είπε χαριτολογώντας ότι «τους κορόιδεψε» στο Προεδρικό, με τον Τσίπρα να απαντά πως δεν θα μπορούσε να αποκαλύψει κάτι τέτοιο εκείνη τη στιγμή. Ο ίδιος αναφέρει ότι τότε δεν είχε καταλήξει στην επιλογή των εκλογών, αλλά άκουγε όλες τις εισηγήσεις μέσα στο κόμμα, σε μια περίοδο εσωτερικής έντασης.
Σύμφωνα με το βιβλίο, ορισμένοι στον ΣΥΡΙΖΑ υποστήριζαν ότι έπρεπε να αποφευχθούν οι πρόωρες εκλογές και να σχηματιστεί νέα κυβερνητική πλειοψηφία με τη στήριξη ΠΑΣΟΚ και Ποταμιού ώστε να εφαρμοστεί το τρίτο μνημόνιο. Ο Τσίπρας όμως θεωρούσε ότι αυτό το σενάριο είχε σοβαρά μειονεκτήματα: ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν αποδυναμωμένος με μόλις 100–105 βουλευτές, ενώ απέναντι θα βρισκόταν μια ισχυρή εσωκομματική αντιπολίτευση περίπου 40 πρώην στελεχών, προκαλώντας συνεχείς πολιτικές και θεσμικές αναταράξεις σε κάθε δύσκολη νομοθετική πρωτοβουλία.
