Όπως ανέφερε, παρά τις εξαγγελίες του κ. Μητσοτάκη, η κυβέρνηση δεν στηρίζει ούτε τους συνεπείς δανειολήπτες, μέσα στην κρίση ακρίβειας και αυξημένων επιτοκίων, ούτε δίνει ανάσα στην αγορά που πνίγεται από τις ληξιπρόθεσμες οφειλές σε εφορία-ΕΦΚΑ, αφού επιμένει σε ρυθμίσεις στις οποίες καταφέρνει να ενταχθεί μόλις το 5-6% των οφειλετών. Επιπλέον, δεν αξιοποιεί την ευρωπαϊκή Οδηγία προς όφελος των δανειοληπτών, δεν δεσμεύει τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίσουν μέτρα ανοχής και ρύθμισης των χρεών, ούτε να συμμετάσχουν στις διαδικασίες ρύθμισης με προτάσεις ρεαλιστικές, χωρίς μεγάλες προκαταβολές και υψηλά επιτόκια. Ταυτόχρονα θεωρεί «ευάλωτους» οφειλέτες μόνο τους εξαθλιωμένους, τους οποίους υπολογίζει σε μόνο 140 στη χώρα και δεν περιλαμβάνει τη μεγάλη πλειοψηφία των δανειοληπτών τα δάνεια των οποίων έχουν τιτλοποιηθεί, με βάση το Ν. 4354/2105 του ΣΥΡΙΖΑ.
Παρουσιάζοντας τη δέσμη νομοθετικών προτάσεων του ΠΑΣΟΚ μίλησε για ρύθμιση μέσω 120 δόσεων των χρεών σε εφορία και ΕΦΚΑ, με κούρεμα 30% της οφειλής εφόσον τηρείται η ρύθμιση και για την προστασία της αγροτικής γης, ώστε οι γεωργοί και οι κτηνοτρόφοι να διατηρήσουν το μοναδικό μέσο επιβίωσης που διαθέτουν. Επισήμανε μάλιστα ότι τα δάνεια που έχουν μεταφερθεί στην PQH δε ρυθμίζονται, με ορατό τον κίνδυνο να χαθούν σημαντικές περιουσίες, αφού η ΕΠΑΘ του 2017 προβλέπει υψηλά επιτόκια, μικρή περίοδο αποπληρωμής και θεωρεί ως κεφάλαιο το σύνολο του ποσού που μεταφέρθηκε το 2012. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για δικαίωμα αγοράς του δανείου πριν αυτό πωληθεί σε fund ή στη δευτερογενή αγορά, για εξάντληση των 240 δόσεων, στήριξη συνεπών δανειοληπτών και οφειλετών με γενναία μείωση προκαταβολής φόρου και επιδότηση αύξησης επιτοκίου μέσα από φορολόγηση των υπερκερδών των τραπεζών, αλλά και για βιώσιμη λύση στους δανειολήπτες με ελβετικό φράγκο με κατανομή του συναλλαγματικού κινδύνου μεταξύ δανειολήπτη και τραπεζικού ιδρύματος, στο πρότυπο λύσεων που έχουν ήδη εφαρμοστεί σε άλλες χώρες.
Καταλήγοντας τόνισε ότι το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει το διάλογο με τους φορείς και την κοινωνία για μια ουσιαστική δεύτερη ευκαιρία για όλους, θεωρώντας ότι η κοινωνική συνοχή και η αλληλεγγύη δεν είναι έννοιες χαμένες, πίσω από στόχους και ισολογισμούς, αλλά υπάρχει και άλλος δρόμος που πρέπει να τον περπατήσουμε με όσο το δυνατόν περισσότερους.
