Είναι αυτονόητο ότι το κράτος οφείλει να στηρίζεται σε εταιρείες που μπορούν να διασφαλίζουν την αίσθηση επάρκειας και σταθερότητας στην αγορά καυσίμων. Η ενεργειακή ασφάλεια αποτελεί κρίσιμο δημόσιο αγαθό και προϋποθέτει την ύπαρξη ισχυρών επιχειρηματικών σχημάτων, ικανών να λειτουργούν ως βραχίονες άσκησης της κρατικής ενεργειακής πολιτικής.
Το ζήτημα, όμως, δεν είναι η ύπαρξη αυτών των βραχιόνων. Το ζήτημα είναι πώς λειτουργούν και με ποιους κανόνες.
Η κρατική ενεργειακή πολιτική δεν μπορεί να στηρίζεται στη διατήρηση καρτελικών συνθηκών, ούτε στη μετατροπή των «στρατηγικών παικτών» σε εργαλεία καταπολέμησης της ίδιας της κοινωνίας
Οι τρείς πυλώνες της εμπορίας καυσίμων
Στην ελληνική αγορά καυσίμων διαμορφώνονται, στην πράξη, δύο πυλώνες ισχύος και οι «ανεπιθύμητοι» της νομιμότητας:
-
Ο καθετοποιημένος πυλώνας, (2 Διυλιστήρια με θυγατρικές εταιρείες χονδρική και λιανικής) που συγκεντρώνει ισχύ, επηρεάζει κανόνες, απολαμβάνει θεσμική ανοχή και, συχνά, νομοθετική «θεραπεία».
-
Ο εμπορικός πυλώνας, που έχοντας λειτουργήσει μέσω πρακτικών παρανομίας, ισχυροποιήθηκε τόσο που φαίνεται να έχει γίνει μέρος του συστήματος αφού πληρώνει καλύτερα τις απαιτούμενες διασυνδέσεις με το λειτουργικό σύστημα .
-
Ανάμεσα στους παραπάνω δύο πόλους, επιχειρούν να επιβιώσουν οι ανεξάρτητες εταιρείες χωρίς θεσμική ασπίδα, χωρίς πρόσβαση σε μηχανισμούς ανοχής , γιατί την πολιτική ισχύ την έχουν απομονώσει από αυτές οι προηγούμενοι δύο βραχίονες
Όταν η νομιμότητα γίνεται απειλή
Εταιρείες που αμφισβήτησαν πρακτικές, προσέφυγαν σε αρχές, επικαλέστηκαν το δημόσιο συμφέρον, δεν επιβραβεύτηκαν. Αντιμετώπισαν αλλεπάλληλους ελέγχους, διοικητικές επιβαρύνσεις, αποκλεισμό από χρηματοδότηση και συνεργασίες, επειδή χάλασαν τη σιωπή.
Οταν ανεξάρτητη μη συστημική εταιρεία βαλλόμενη από παντού ασφυκτιά, αν τολμήσει να αντιδράσει , να προσφύγει, τότε χαρακτηρίζεται «προβληματική» επειδή αμφισβητεί ένα σύστημα που έχει μάθει να λειτουργεί χωρίς αμφισβητήσεις. Σε έναν χώρο που λειτουργεί ως καρτέλ, η αντίδραση δεν θεωρείται δικαίωμα. Θεωρείται απειλή.
Εάν δε αποκαλύψει στρεβλώσεις, θίξει κρατικο-ιδιωτικά συμπλέγματα που λειτουργούν σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος, δεν αποβάλλεται μέσω μιας πράξης, αλλά μέσω συσσωρευτικής εξουθένωσης. Η αγορά δεν «τιμωρεί την παρανομία». Τιμωρεί την απόκλιση από τη σιωπή.
Το πραγματικό διακύβευμα
Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι αν το κράτος θα έχει ενεργειακούς βραχίονες.
Είναι αν αυτοί οι βραχίονες θα υπηρετούν τη νομιμότητα, τον ανταγωνισμό, και το δημόσιο συμφέρον, ή αν θα μετατραπούν σε μηχανισμούς αναπαραγωγής ισχύος, που συνθλίβουν όποιον δεν σιωπά.
Η ενεργειακή πολιτική χωρίς κράτος δικαίου δεν είναι πολιτική. Είναι καθεστώς.
Όταν Κράτος είναι “εξαρτημένο” από πετρελαϊκό καρτέλ» αυτό δεν περιγράφει απλώς πολιτική ανοχή σε ισχυρά οικονομικά συμφέροντα. Περιγράφει ένα δομικό καθεστώς αλληλεξάρτησης, στο οποίο το κράτος παύει να λειτουργεί ως ρυθμιστής της αγοράς και μετατρέπεται σε εγγυητή της ισχύος της.
Η ύπαρξη κρατικής μετοχικής συμμετοχής σε πετρελαϊκές δομές είναι μάλλον αναγκαία για να διασφαλίζεται το δημόσιο συμφέρον, όχι όμως για να παράγει σύγκρουση ρόλων: Το κράτος ως ρυθμιστής, Το κράτος ως μέτοχος, Το κράτος ως φορολογούμενος ωφελούμενος.
Όταν τροπολογίες επιβάλλονται χάριν της πολιτικής επιβίωσης και της προσωπικής καριέρας
Στην αγορά καυσίμων, οι «διευκρινιστικές» τροπολογίες όταν εφαρμόζονται αναδρομικά δεν είναι νομοθέτηση. Είναι πολιτική κάλυψη των δύο, των ισχυρών.
Χαρακτηριστικό η περίφημη Τροπολογία Στουρνάρα με πρόταση Θεοχάρη με αναδρομικό χαρακτήρα, με φαινομενικά «γενική» διατύπωση, αλλά φωτογραφική εφαρμογή. Δεν πρόκειται για παραβίαση του κράτους δικαίου ,αλλά για εργαλειοποίησή του. Δεν χρειάζεται παρά να εξετάσει κανείς ποιοι προώθησαν τη συγκεκριμένη τροπολογία και να αντιπαραβάλει τις πολιτικές και διοικητικές τους διαδρομές. Η σύγκριση αυτή αρκεί για να φωτίσει κρίσιμες πτυχές του ζητήματος.
Όταν η πολιτική επιλογή μετατρέπεται σε θεσμική εκδίκηση
Το κράτος μπορεί, θεμιτά ή αθέμιτα, να έχει επιλέξει ως πολιτική γραμμή τη στήριξη των διυλιστηρίων, να θέλει ή να πρέπει να είναι μέτοχος στην αγορά ενέργειας. Αυτό είναι –τουλάχιστον τυπικά– μια πολιτική επιλογή, που κρίνεται δημοκρατικά και θεσμικά. Όταν όμως η επιλογή αυτή μετατρέπεται σε εκδικητική χρήση της κρατικής ισχύος με την ενεργοποίηση κάθε διαθέσιμου εργαλείου –διοικητικού, ασφαλιστικού, δικαστικού και οικονομικού, όταν το κράτος δεν αρκείται στο να ευνοεί τους ισχυρούς, αλλά διώκει ενεργά όποιον ανέδειξε ζητήματα δημοσίου συμφέροντος, τότε τα όρια της πολιτικής ξεπερνιούνται , τότε η πρακτική αυτή παύει να είναι πολιτική , είναι επιχειρηματική εκδικητική χρήση δια της κρατικής ισχύος.
Τότε η πολιτική επιλογή παύει να καλύπτεται από τη θεσμική ανοχή της δημοκρατίας και μετατρέπεται σε μηχανισμό θεσμικής εκδίκησης, για να δείξουμε στους ημετέρους ποιος έχει την ισχύ, ποιος προστατεύεται και ποιος τιμωρείται όταν υπερβαίνει τα άγραφα όρια της σιωπής.
Τότε γίνεται αντιληπτό τι σημαίνει άγριο κυνήγι εις βάρος εταιρείας που τόλμησε να αναδείξει ζητήματα δημοσίου συμφέροντος. Πώς ένας οικονομικά υγιής φορέας μπορεί να μετατραπεί σε «χρεώστη» όχι λόγω πραγματικής παρανομίας, αλλά μέσω δήθεν αστικής ευθύνης, μέσω αλλεπάλληλων δικαστικών εμπλοκών, μέσω της δικαστικής ασάφειας και της συστηματικής παραβίασης της αρχής της ασφάλειας δικαίου και της προβλεψιμότητας.
Προσεχώς: το πλήρες ιστορικό του άγριου κυνηγητού
Προσεχώς ιστορικό του άγριου κυνηγητού που στήθηκε εις βάρος εταιρείας η οποία τόλμησε να αναδείξει ζητήματα δημοσίου συμφέροντος. Θα αποκαλυφθεί ποιοι ενεπλάκησαν, με ποιον τρόπο και σε ποια στάδια, πολιτικά και διοικητικά, στη μεθοδευμένη δίωξή της.
Θα αναλυθεί βήμα προς βήμα πώς η «αστική ευθύνη» μετατράπηκε σε εργαλείο συγκάλυψης και αποκλεισμού, πώς χρησιμοποιήθηκε για να αποβληθεί εταιρεία από την αγορά χωρίς νόμιμη κύρωση, αλλά με οικονομική εξόντωση. Πώς το κράτος απέφυγε να αναλάβει την ευθύνη για παράνομες πράξεις και παραλείψεις των οργάνων του, μετακυλίοντας το κόστος στον ιδιώτη.
Ποίοι είχαν ενημερωθεί από την Πολιτική ηγεσία. Ποιοι και με ποιον τρόπο ενεπλάκησαν στη δίωξη εταιρείας που ανέδειξε ζητήματα δημοσίου συμφέροντος. Θα παρουσιαστεί αναλυτικά το ιστορικό της υπόθεσης, καθώς και οι πολιτικές και διοικητικές εμπλοκές που οδήγησαν στη δίωξη εταιρείας λόγω ανάδειξης ζητημάτων δημοσίου συμφέροντος. Ποία η δικαστική εξέλιξη των κατηγοριών.
Θα παρουσιαστούν οι παρανομίες των επικουρικών ταμείων (ΤΕΑΠΕΠ), ο ρόλος τους στη δημιουργία τεχνητής αβεβαιότητας και η συμβολή τους στην παγίδευση επιχειρήσεων σε καθεστώς διαρκούς έκθεσης. Θα αποκαλυφθεί πώς η σημερινή ηγεσία του ΥΠΕΚΑ προσποιείται άγνοια, ενώ στο παρελθόν είχε ενεργό ρόλο στο κυνήγι, προς εξυπηρέτηση των μεγαλόσχημων της αγοράς.
Θα αναδειχθεί επίσης η διαχρονική επιλογή της Πολιτείας να μην νομοθετεί εκεί που οφείλει, αφήνοντας εταιρείες να διασύρονται και να διαλύονται μέσα από αντιφατικές δικαστικές αποφάσεις, που δεν αποτελούν απλώς δυσλειτουργία, αλλά σύμπτωμα τεράστιας και δομικής ανασφάλειας δικαίου.
Ένα χρονικό συγκάλυψης, μετακύλισης ευθυνών και σιωπηρού αποκλεισμού από την αγορά. Καταγραφή γεγονότων που θα αναδειχτούν .
Δικογραφίες που αφορούν Σαμαρά και Στουρνάρα διαβίβασε στη Βουλή ο Κοντονής. Ποιες υποθέσεις αφορούν
https://anasigrotisi.blogspot.com/2017/01/motor-oil.html
