Δυσαρέσκεια επικρατεί στο Ισραήλ για τη συμφωνία Ηνωμένων Πολιτειών – Ιράν. Ο υπουργός Άμυνας διαμηνύει ότι είναι σαφής η πολιτική του ισραηλινού στρατού για παραμονή στις ζώνες ασφαλείας, όπως τις ονομάζει, του Λιβάνου, της Συρίας και της Γάζας. Δείχνει το Ισραήλ να κρατά αποστάσεις από τη συμφωνία, διότι ακριβώς δεν είναι ικανοποιημένο, είναι ξεκάθαρο αυτό το σημείο.
Δεν ήταν αυτό που θα ήθελε. Ήταν εν μέρει αυτό που περίμενε, αλλά απευχόταν. Η θέση του Ισραήλ, γιατί ακριβώς υπάρχει αυτή η σύγχυση αυτή τη δεδομένη στιγμή για την παραμονή του IDF, ειδικά στο Λίβανο, είναι ότι δεν πρόκειται να το κρατήσει να τραβήξει εις βάθος.
Ο IDF θέτει ένα χρονικό όριο, το οποίο όμως εξαρτάται με τη σειρά του από τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ και την εφαρμογή του ψηφίσματος 701.
Δεν δεσμεύει το Ισραήλ η συμφωνία, αυτή είναι η θέση, δεν αποκλείουν αποχώρηση. Θέλουν όμως πρώτα να υπάρξει ο αφοπλισμός της Χεζμπολάχ, όπως προνοεί η συμφωνία και να εφαρμοστεί το 701, το οποίο λέει ότι δεν θα υπάρχει τίποτα πέραν του λιβανικού στρατού νοτίως του ποταμού Λιτάνη. Αυτή είναι η θέση του Ισραήλ.
Δεν είναι ότι απορρίπτει κάτι σε σχέση με την συμφωνία, απλώς ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να αποχωρήσει μέχρι που αυτές οι προϋποθέσεις να πληρούνται. Και επίσης υπάρχει μια νέα δήλωση από πλευράς του στρατού, ο οποίος είπε πριν από λίγο ότι εμείς δεν θα επιτεθούμε αν δεν μας επιτεθούν.
Υπάρχει μια νοητή γραμμή εδώ, δεν τη λέει κανείς επίσημα, αλλά αυτό καταλαβαίνουμε όλοι ότι ο Νότιος Λίβανος δεν είναι το ίδιο με τη Βηρυτό και το Ισραήλ δεν μπορεί να ξαναχτυπήσει στην πλευρά της Βηρυτού, αλλά στον νότιο Λίβανο, αν η Χεζμπολάχ συνεχίσει, θα συνεχίσει και το Ισραήλ.
Aποστολή στο Ισραήλ: Κωστής Κωνσταντίνου
