Ακολούθως υποστηρίζει: «Η κυβέρνηση δημιούργησε τεράστιες προσδοκίες σε νέους ανθρώπους και οικογένειες που ασφυκτιούν από τα ενοίκια και τη στεγαστική κρίση, χωρίς να εξασφαλίσει ούτε επαρκείς πόρους ούτε πραγματική δυνατότητα εφαρμογής του προγράμματος. Την ώρα που τα ενοίκια εκτοξεύονται και η πρόσβαση στη στέγη μετατρέπεται σε άπιαστο όνειρο για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, η κυβέρνηση συνεχίζει να αντιμετωπίζει τη στεγαστική κρίση με όρους δημοσίων σχέσεων. Αυτό την ενδιαφέρει, μαζί με το εμπόριο ελπίδας».
Κλείνοντας υπογραμμίζει: «Εμείς τονίσαμε από την αρχή την ανάγκη για μία ριζικά διαφορετική στεγαστική πολιτική, με προστασία της πρώτης κατοικίας, ρύθμιση της αγοράς προσωρινής διαμονής και ουσιαστική στήριξη των νέων ανθρώπων. Αλλιώς θα γίνουμε φιλοξενούμενοι στις πόλεις μας».
