Σε κάθε μεγάλη επένδυση, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο τι σχεδιάζεται, αλλά ποιοι κινούν τα νήματα. Και κυρίως: με ποια ιδιότητα τα κινούν.Στην υπόθεση της IDM Kalamata, το ζήτημα δεν είναι απλώς τεχνικό ή χωροταξικό. Είναι βαθιά θεσμικό. Διότι όταν πρόσωπα που κατέχουν δημόσια αξιώματα εμφανίζονται ταυτόχρονα να έχουν: επιχειρηματικές διασυνδέσεις, συμμετοχή ή επιρροή σε εταιρικά σχήματα, προσωπικές σχέσεις με ισχυρά δίκτυα, και πολιτική εξουσία, τότε δημιουργείται ένα τοξικό, εκρηκτικό μείγμα.
Όταν οι ρόλοι μπλέκονται
Το πρόβλημα δεν είναι ότι κάποιος έχει επιχειρηματική δραστηριότητα. Ούτε ότι έχει κοινωνικές ή θεσμικές σχέσεις με οποιαδήποτε κοινότητα, θρησκευτική ή άλλη. Αυτό είναι θεμιτό και συχνά αναμενόμενο.Το πρόβλημα αρχίζει όταν:
- η επιχειρηματική δραστηριότητα τέμνεται με την πολιτική εξουσία,
- οι αποφάσεις λαμβάνονται χωρίς διαφάνεια,
- οι τοπικές κοινωνίες αγνοούνται, και κοροϊδεύονται
- οι διαδικασίες γίνονται τυπικές και όχι ουσιαστικές,
- οι θεσμοί χρησιμοποιούνται ως εργαλείο διευκόλυνσης και όχι ελέγχου.
Τότε η γραμμή ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό εξαφανίζεται.Και όταν εξαφανίζεται, η κοινωνία χάνει την εμπιστοσύνη της. Η υπόθεση της IDM Kalamata είναι χαρακτηριστική:
- Το project παρουσιάστηκε στη MIPIM (εξωγχώρια συνέδρια επενδυτών) ένα χρόνο πριν παρουσιαστεί στην Καλαμάτα.
- Η διαβούλευση στο Enterprise Greece κράτησε μόλις 15 ημέρες.
- Συγκεκριμένα άτομα που σχετίζονται με αρχιτεκτονικό γραφείο λειτουργούν ως κρίκος μεταξύ ισραηλινών επενδυτών και Υπουργού Ανάπτυξης
- Αγνοείται ότι στην περιοχή λειτουργούν βιολογικός καθορισμός της πόλης , αγωγός βιολογικού με σημείο εκροής στον παραθαλάσσιο χώρο της τουριστικής επένδυσης, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ενεργειακές εγκαταστάσεις , υποδομές εθνικής άμυνας .
Μπροστά στο οικονομικό των όφελος όλα αυτά αντιμετωπίστηκαν σαν “λεπτομέρειες” Είναι δε αμφίβολο εάν εν τέλει χρησιμοποιηθούν ισραηλινά κεφάλαια ή με κεφάλαια μέσω ΕΣΠΑ , φτιάξουν καταφύγιο για την δική τους ασφάλεια.
Όταν η εξουσία δεν ακούει, κοροϊδεύει και παίζει επιχειρηματικά παιγνίδια
Το πιο επικίνδυνο σημείο είναι η νοοτροπία που λέει:
- “Δεν χρειάζεται να ενημερώσουμε κανέναν.”
- “Δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε τίποτα.”
- “Δεν χρειάζεται να λογοδοτήσουμε.”
- “Η διαδικασία είναι τυπική, όχι ουσιαστική.”
- “Θα το μάθουν όταν είναι αργά.”
Αυτή η νοοτροπία είναι που γεννά καχυποψία. Είναι που οδηγεί σε θεσμική διάβρωση.Και όταν συνδυάζεται με:
- πολιτική ισχύ,
- επιχειρηματικά συμφέροντα,
- διεθνείς διασυνδέσεις,
- και πλήρη αδιαφορία για τις τοπικές κοινωνίες,
τότε είναι θέμα χρόνου το αποτέλεσμα να γίνει εκρηκτικό και δεν χρειάζεται να κατονομάσει κανείς τώρα πρόσωπα.
