Πολλοί δεν περίμεναν να δημιουργηθεί τόσος θόρυβος από το comeback του πρώην πρωθυπουργού. Από τη στιγμή που ανακοινώθηκε η ΕΛΑΣ, ο Αλέξης Τσίπρας παρουσιάζεται αλλαγμένος, τουλάχιστον ως προς το επικοινωνιακό του ύφος. Η παρουσία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχει βελτιωθεί θεαματικά, προφανώς με επαγγελματική υποστήριξη. Την ίδια στιγμή, σε συνεντεύξεις και ομιλίες του προσπαθεί να μιλά πιο στοχευμένα, «αντιγράφοντας» έως έναν βαθμό την αφήνοντας στην άκρη την αντιμητσοτακική ρητορική της περιόδου 2019-2023.
Το «πλασάρισμα» του πρώην πρωθυπουργού ευνοήθηκε επίσης από την αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να κάνει το ένα παραπάνω βήμα στις μετρήσεις και από την εικόνα εσωστρέφειας που προβάλλει, καθώς και από την αποσύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς. Φαίνεται επίσης να προσελκύει και ένα κομμάτι των ψηφοφόρων της Πλεύσης Ελευθερίας. Επιπλέον, ο Αλέξης Τσίπρας κατάφερε, προς το παρόν, να καταρρίψει την εικόνα ότι η ΕΛΑΣ θα αποτελέσει έναν ΣΥΡΙΖΑ 2.0, απορρίπτοντας τη συνεργασία με εν ενεργεία βουλευτές του κόμματος της Κουμουνδούρου ή της Νέας Αριστεράς.
Τα όρια της ΕΛΑΣ
Θα μπορέσει όμως να φτάσει με αυτή την τακτική ο Τσίπρας έως την κάλπη; Πολλοί επισημαίνουν (και ορθώς) ότι, ακόμη κι όταν ηγούνταν του ΣΥΡΙΖΑ, ο κόσμος στήριζε κατά βάση εκείνον και όχι το κόμμα. Αυτό αποδείχθηκε το 2015, όταν μετά την κωλοτούμπα στο δημοψήφισμα, ο κόσμος του έδωσε λίγους μήνες αργότερα και πάλι την εκλογική πρωτιά, χωρίς ιδιαίτερες απώλειες.
Εντούτοις, το προγραμματικό περιεχόμενο των λεγομένων του Τσίπρα παραμένει σε μεγάλο βαθμό το ίδιο με εκείνο που οδήγησε στην κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ του 2023. Ως εκ τούτου, λείπει η νότα ανανέωσης.
Είναι ακόμη εμφανές ότι θα χρειαστεί πιο έμπειρα στελέχη. Υπάρχουν κάποια με εμπειρία στη δημόσια αντιπαράθεση, όπως ο Διονύσης Τεμπονέρας και η Άννα Παπαδοπούλου, ή νεοεμφανιζόμενα στελέχη με προοπτική, όπως η Θεώνη Κουφονικολάκου. Ωστόσο, τα περισσότερα πρόσωπα που έχει παρουσιάσει έχουν υποπέσει σε γκάφες και αυτογκόλ, όπως φάνηκε στο ζήτημα της φορολόγησης του πλούτου. Αυτό δείχνει δύο πράγματα: αφενός ότι αρκετά πρόσωπα χρειάζονται ακόμη «προπόνηση» και, αφετέρου, ότι το κόμμα βρίσκεται ακόμη πίσω στο προγραμματικό σκέλος.
Από εκεί και ύστερα, ο Αλέξης Τσίπρας δύσκολα θα μπορέσει να κρατήσει για πολύ καιρό μακριά από την αρχηγοκεντρική ΕΛΑΣ ορισμένους από τους πρώην συντρόφους του, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το κόμμα είναι ακόμη αδύναμο στην περιφέρεια. Συνεπώς, θα χρειαστεί άτομα έμπειρα στις προεκλογικές εκστρατείες.
Επιπλέον, είναι μάλλον βεβιασμένη η κίνηση του Τσίπρα να ενώ διάφορες «συστάσεις» στελεχών της ΕΛΑΣ για αποτελούν δείγμα υπερβολικής αυτοπεποίθησης. Το ΠΑΣΟΚ έχει σοβαρό πρόγραμμα, αξιόλογα στελέχη, μηχανισμούς και απέδειξε την τελευταία δεκαετία ότι είναι ένας οργανισμός με Η ΕΛΑΣ, από την άλλη, είναι προς το παρόν ένα καθαρά προσωποκεντρικό κόμμα, το οποίο ενδέχεται να μη μακροημερεύσει αν ο ηγέτης του δεν πετύχει τους στόχους του. Σε κάθε περίπτωση, η δεύτερη θέση δεν πρέπει να θεωρείται «κλειδωμένη» από τον Τσίπρα.
Υποχωρεί η «Ελπίδα», άγνωστος Χ παραμένει η Καρυστιανού
Η Μαρία Καρυστιανού, από την άλλη, είναι μια περίπτωση με τις δικές της ιδιαιτερότητες. Στο επίκεντρο της προσοχής βρέθηκαν τις τελευταίες μέρες οι στελεχών της «Ελπίδας». Ωστόσο υπενθυμίζουμε μεγάλη μερίδα του κόσμου που την στήριζε στις κινητοποιήσεις για τα Τέμπη είχε ήδη απομακρυνθεί από εκείνη, όταν φανερώθηκαν οι υπερσυντηρητικές της θέσεις, ενώ πλήγμα αποτέλεσε στο ηγετικό προφίλ της και το θορυβώδες «διαζύγιο» με τον Σύλλογο Οικογενειών Θυμάτων Τεμπών, του οποίου έως τότε ηγούνταν.
Η Καρυστιανού μπορεί να έκανε μεν ένα μεγάλο δημοσκοπικό «μπαμ» μετά την εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη, ωστόσο είναι φανερό ότι υστερεί τόσο σε προγραμματικό λόγο όσο και σε οργανωτική δομή. Η απόφασή της να μη βγαίνει στα κανάλια, ώστε να μην εκτεθεί ή να μην την «παγιδεύσουν» οι δημοσιογράφοι, της έχει επίσης προκαλέσει πρόβλημα, καθώς χάνει ευκαιρίες πρόσθετης προβολής. Αυτό αποτυπώνεται στις τελευταίες
Σε αντίθεση με τον Αλέξη Τσίπρα, η Καρυστιανού δεν έχει δώσει την απαραίτητη βάση στο επικοινωνιακό της πλασάρισμα και επιβεβαιώνει μέρα με τη μέρα ότι δεν διαθέτει κάποιο ισχυρό πολιτικό ένστικτο. Η υποχώρηση της δυναμικής της ευνοεί πρωτίστως τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Κυριάκο Βελόπουλο. Ειδικά για τον δεύτερο, που πολλοί περίμεναν να σημειώσει ραγδαία πτώση, είχαμε επισημάνει στο «R» ότι , καθώς πρόκειται για πιο «επαγγελματία» πολιτικό.
Παρ’ όλα αυτά, η «Ελπίδα» παραμένει ακόμη ο άγνωστος Χ, καθώς εξακολουθεί να εμφανίζει ισχυρές επιδόσεις στη Θεσσαλονίκη, τη Θεσσαλία και τη Βόρεια Ελλάδα. Εκτός αυτού, η Καρυστιανού στοχεύει σε ένα αντισυστημικό κοινό που συνήθως δεν συμμετέχει στις δημοσκοπήσεις, αλλά πηγαίνει στην κάλπη. Ανάλογη περίπτωση ήταν το κόμμα Νίκη, το οποίο, πριν από τη διπλή εκλογική μάχη του 2023, λίγοι συζητούσαν στη δημόσια σφαίρα.
Το timing των εκλογών
Συνεπώς, τα δύσκολα τώρα αρχίζουν για τα νεοσύστατα κόμματα. Το κατά πόσο θα καταφέρουν να μεγιστοποιήσουν τη δυναμική τους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από το timing των εκλογών. Θεωρητικά, ο Τσίπρας θα πιαστεί πιο απροετοίμαστος σε οργανωτικό επίπεδο αν οι εκλογές γίνουν το φθινόπωρο. Αν, πάλι, λάβουν χώρα την άνοιξη, υπάρχει ο κίνδυνος το πρώτο κύμα ενθουσιασμού που έχει προκαλέσει, κυρίως σε πρώην ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, να έχει αποδυναμωθεί.
Από την άλλη, για το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού δεν θα ήταν παράλογο να ισχυριστεί κανείς ότι ήδη έχει μπει σε μια μάχη επιβίωσης, δεδομένου ότι η εσωστρέφεια ξεκίνησε με το καλημέρα και ότι ο Βελόπουλος και η Ζωή έχουν την ικανότητα, με τη λαϊκίστικη ρητορική τους, να συσπειρώσουν το δικό τους κοινό.
