με αποτέλεσμα στην Ελλάδα την αποφυγή της οικονομικής υφέσεως της Ε.Ε. και την αύξηση του Τουριστικού εισοδήματος το 2024 (από το ύψος-ρεκόρ εφέτος).
Υπεστήριξε επίσης ότι οι ανανεώσιμες πηγές ενεργείας, που παράγουν ήδη 12 Γιγαβάτ, θα αυξηθούν, είναι ανταγωνιστικές με τις άλλες μορφές ενεργείας όπως του LNG (υγροποιημένου φυσικού αερίου), και θα αντικαταστήσουν εκείνες που εκπέμπουν διοξείδιο του άνθρακος (CO2), το οποίο θεωρεί υπεύθυνο για την υπερθέρμανση του πλανήτη.
Στο ζήτημα των αυξανομένων μεταναστευτικών ροών, βλέπει ωφέλειες καθώς η ανεργία μειούται κι υπάρχουν ελλείψεις εργατικών χειρών που θα καλύψουν όχι οι λαθρομετανάστες αλλά οι εισαγόμενοι νόμιμα ξένοι εργάτες. Πρόβλημα παραμένουν οι διακινητές που δρουν ανεξέλεγκτοι «με Τουρκικές βάρκες».
Η πρωθυπουργική εικόνα είναι αισιόδοξη για το προσεχές έτος ενώ για το εφετεινό εξωραΐζεται για τα όσα απαράδεκτα συνέβησαν το περασμένο καλοκαίρι και τον Σεπτέμβριο, με τις πληγές που άφησαν οι πλημμύρες οι οποίες δεν επουλώθησαν ακόμη. Όπλο το μήνυμα 112 για τις εκκενώσεις απειλουμένων περιοχών από κατοίκους.
Εντούτοις, δεν πρέπει να υποτιμώνται οι αβεβαιότητες του 2023. Ιδίως ο κίνδυνος της επαναλήψεως της πανδημίας του Κινεζοϊού με μία μετάλλαξη για την οποία δεν υπάρχει ακόμη ασφαλές εμβόλιο. Ακόμη.
Η παράταση της Τουριστικής «σαιζόν» είναι όχι απλώς υπαρκτή αλλά και αναγκαία. Πρώτον, διότι δεν νοείται «βιομηχανία», όπως αυτή του Τουρισμού (κατά την ΥΠΤ κα Κεφαλογιάννη) που με 4 μήνες σαιζόν να τρέφει τους «δώδεκα». Θα ήταν σαν η αυτοκινητοβιμηχανία να έκλεινε τα εργοστάσια της τα ¾ του έτους.
Η Τουριστική επένδυση σε ξενοδοχεία εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά χαμηλής αποδόσεως και το κεφάλαιο δεν αποσβέννυται προτού παλιώσει. Εάν η Κλιματική αλλαγή δεν είναι επινόηση οργανωμένων συμφερόντων, συνεπάγεται αποφυγή της ελεύσεως των Τουριστών τον Ιούλιο κι Αύγουστο – μήνες που συμπορεύονται με την υψηλή θερμοκρασία και τη συμφόρηση αφίξεων, όπως εφέτος.
Ο Τουρισμός είναι οικογενειακή «βιομηχανία» στην Ελλάδα αλλά φθινούσης αποδόσεως, όταν οι «σερβιτόροι συγκρούονται μεταξύ των στην εξυπηρέτηση των πελατών», όπως λέγει παρατηρητής του συνωστισμού στην Ύδρα. Χρειάζεται ένα Numerous clausus στη Μύκονο και στο ΄Αγιον ΄Ορος για να μην γίνουν οι Ι.Μονές ξενοδοχεία.
Τώρα όσο αφορά στη «ανανεώσιμη ενέργεια» (ΑΕ) είναι ευπρόσδεκτη και έχει περιθώρια περαιτέρω της, ήδη σημαντικής, αναπτύξεως. Αλλά δεν είναι απεριόριστη. Δεν μπορεί να καλύψει το 100% των αναγκών ηλεκτρισμού κι έχει ανάγκη «σταθμών βάσεως» όπως καύσεως υδρογονανθράκων και πυρηνικής ενεργείας. Και, πάντως, κι οι ΑΕ αφήνουν στίγμα CO2.
Εκεί, όμως, που ο κ. Μητσοτάκης πλανάται πλάνη μεγάλη είναι στο Μεταναστευτικό πρόβλημα. Η Ελλάς δεν αντέχει άλλους μετανάστες περισσότερους από το ήδη 10% του ημεδαπού πληθυσμού. Παρανόμους ή νόμιμους. Ούτε η ανεργία εξαλείφθηκε διότι η ΕΛΣΤΑΤ την υπολόγισε μόνο 9% του ενεργού πληθυσμού (ΕΠ).
Εάν υπάρχει έλλειψη εργατικών χειρών σε μερικούς τομείς εποχικώς, το ερώτημα παραμένει πώς υπολογίζεται ο ΕΠ. Αν υπάρχει ανάγκη σερβιτόρων, ας αυξηθή η αμοιβή των – με ανάλογη ταχεία εκπαίδευση. Σε μία χώρα με τρία εκατομμύρια συνταξιούχους, ας επιτραπεί η απασχόληση τους με πληρωμή του ΕΦΚΑ.
Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες νέων απασχολήσεων, όπως π.χ. στον ψηφιακό τομέα όπου λείπουν δεξιότητες, στην συντήρηση ΙΧ αυτοκινήτων που λείπουν συνεργεία και στο Τουρισμό. Μία νέα ιδέα «περιηγήσεως -ψαρέματος- μαγειρέματος στο σκάφος» για μικρές ομάδες Τουριστών στα νησιά. Ο πολιτιστικός, ο θρησκευτικός κι ο αθλητικός Τουρισμός. Η προσέλκυση των ηλικιωμένων Ευρωπαίων κι Αμερικανών εκτός Τουριστικής εποχής.
Πάντως, ας αισιοδοξούμε. «Η Ελλάς ποτέ δεν παθαίνει», ως γνωστόν.
