Τα Κύμβαλα τα αλαλαζοντα
Η πλειοψηφία των προσώπων που λειτουργούν ως κύμβαλα αλαλάζοντα είναι άτομα που λένε πολλά και τίποτα, δεν έχουν καμιά ουσία, καμία αξία. Απηχούν γνώμες άκριτα, και τα λόγια τους είναι αντιφατικά και χωρίς ουσία.
Η «βασιλομήτωρ»
Κάθε “βασιλομήτωρ” οικονομικής ελιτ που λειτουργεί παραπολιτικά , παραδικαστικά , αναπτύσσει φιλάνθρωπη δράση . Χρειάζονται κόλακες για να αναπτύξουν την φιλάνθρωπη δράση των. Χρειάζονται δίπλα τους άτομα που θα λειτουργούν ως γλειφιτζούρια των. Νομίζουν ότι μαζί με το βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα, αλλά καταντούν το ξυλάκι που μένει όταν λιώσει το γλειφιτζούρι . Τίποτα όμως δεν είναι για πάντα.
Τίποτα πιο δύσκολο από την ευθύτητα και τίποτα πιο εύκολο από την κολακεία. Το άδικο παρακολουθεί και ακολουθεί μέχρι τέλους, διότι υπάρχει και η θεία δίκη που , όποτε εκείνη νομίζει, αποκαθιστά την τάξη
Οι οικονομικές ελίτ με τη δύναμη του χρήματος έχουν καταφέρει να καλύπτουν τις παρανομίες τους και να ευρίσκονται εκτός ελέγχου.
Συντηρούν την παραβατική συμπεριφορά τους με το να αποκτούν πρόσβαση σε δημοσιογράφους , στα μέσα ενημέρωσης , σε πολιτικούς με πρόσβαση σε δικαστές. Φροντίζουν να μην γίνει “Ατύχημα” με το να πέσουν πάνω σε δικαστές που θα τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν όταν ξεκινούσαν , που θα τολμήσουν να πάνε κόντρα στο ρεύμα, που θα συγκρουστούν με το καθεστώς της διαπλοκής και διαφθοράς.
Η ατιμωρησία της “φιλάνθρωπης” οικονομικής ελιτ , οι δύσοσμες ιστορίες και σκάνδαλα που βγάζουν μάτι και συγκαλύπτονται , βασίζονται στην πολιτική κάλυψη και σε δικαστικούς λειτουργούς που χρησιμοποιούν την Παραδικονομια και το Παραδικαστικό . Πετυχαίνουν τον σκοπό τους όταν ιντριγκαδόροι πολιτικοί , ανέντιμοι δικαστές, Διεφθαρμένα μέλη και Πρόεδροι δικηγορικών συλλόγων , ενώνονται για να προσφέρουν κρυφές υπηρεσίες .
Τα παχιά λόγια των εξουσιών πολιτικών και δικαστικών λειτουργών ότι θα πέσει άπλετο φως στις σκοτεινές υποθέσεις, ότι θα πάει το μαχαίρι μέχρι το κόκαλο, ότι τίποτα δεν θα σκεπαστεί, ότι θα πληρώσουν οι υπεύθυνοι όσο ψηλά κι αν βρίσκονται, δεν τα πιστεύει πια κανείς.
Οι πολίτες δεν εμπιστεύονται τους θεσμούς, έχουν ισχυρές αμφιβολίες για την αμεροληψία της Δικαιοσύνης. Όλα τα κόμματα διακηρύττουν ότι σέβονται την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και κάνουν τα πάντα για να τη χειραγωγήσουν με τη βοήθεια πρόθυμων λειτουργών της. Η ηγεσία της Δικαιοσύνης ορίζεται από τους πολιτικούς , και οι πολιτικοί απαιτούν χάρες απο τους δικαστές για να γίνονται οι δουλίτσες.
Ινώ Καρέλια: Τι δηλώνει για την δικαστική διαμάχη με τους κληρονόμους της ιστορικής καπνοβιομηχανίας
