Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, η τράπεζα καρπώθηκε από την πτώση του Euribor, εκταμιεύοντας υπέρτερους των συμφωνηθέντων τόκους συνολικού ύψους 1.013.263 ευρώ. Όταν η αντισυμβαλλόμενη εταιρεία προχώρησε σε δήλωση συμψηφισμού, όπως προβλέπει ο Αστικός Κώδικας, ξεκίνησαν τα «τυπικά», οι αοριστίες και οι ισχυρισμοί ότι τα στοιχεία… δεν είναι κατανοητά. Η συναλλακτική σχέση ήταν σαφής: χρηματοδότηση τακτής λήξης με επιτόκιο Euribor προσαυξημένο με συμφωνημένο spread 1,4%. Η συμφωνία αυτή, όσο το επιτοκιο Euribor δεν είχε καθοδικές διακυμάνσεις εξ αρχής εφαρμοζόταν απαρέγκλιτα και οι εκτοκισμοί ταυτίζονταν πλήρως με τα δημοσιευμένα επιτόκια του European Money Market Institute (EMMI) και τα τραπεζικά statements.…
Συντάκτης: falcon
Ο δήμαρχος οφείλει να ενδιαφέρεται πέραν από το πώς θα δικτυώνεται πολιτικά και πώς θα καλλιεργεί δημόσιες σχέσεις, και για τη διαφάνεια, τη νομιμότητα και την ίση μεταχείριση των δημοτών. Η πραγματική πολιτική δεν κρίνεται στις κοινωνικές συναναστροφές ούτε στις δημόσιες εμφανίσεις. Κρίνεται στον τρόπο με τον οποίο ο Δήμος ασκεί εξουσία μη αφήνοντας να παγιώνονται πρακτικές που γεννούν καχυποψία, αδικία και διοικητική αυθαιρεσία. Ο δήμαρχος δεν είναι μόνο εκπρόσωπος του Δήμου προς τα έξω. Είναι θεσμικά υπεύθυνος για το πώς λειτουργεί ο Δήμος προς τα μέσα. Γιατί τελικά, αυτό που ενδιαφέρει τους δημότες είναι αν ο Δήμος λειτουργεί δίκαια και…
Οι τράπεζες οφείλουν να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικές όταν αναθέτουν τον χειρισμό κρίσιμων υποθέσεων σε κάποιους νομικούς που αντιμετωπίζουν κάποιες διαφορές ως ευκαιρία αποδόμησης του αντιδίκου, επιχειρώντας —μέσω δικονομικών τεχνασμάτων και επιλεκτικής αμφισβήτησης— την απαξίωση πραγματικών δεδομένων και τη μεθοδευμένη υποτίμηση περιουσιακών στοιχείων, με σκοπό την πρόκληση οικονομικής ζημίας. Ιδίως όταν η ίδια η τράπεζα αποφεύγει να αναγνωρίσει τη ζημία που έχει προκαλέσει, αποκομίζοντας όφελος από την πτώση των επιτοκίων Euribor, τα οποία έντεχνα δεν απέδιδε στους αντισυμβαλλομένους της, παρά τη ρητή επιτοκιακή συμφωνία που προέβλεπε spread 1,4% επί του Euribor. Συνιστά πρόκληση η επιλογή νομικού χειρισμού που μεθοδεύει την παράβλεψη…
Ο δικηγόρος δεν είναι υποχρεωμένος να αυτοενοχοποιήσει τον εντολέα του.Έχει όμως καθήκον αλήθειας. Και το καθήκον αλήθειας δεν είναι ρητορική επίκληση ούτε τυπική υποχρέωση. Είναι θεμέλιο της δίκαιης δίκης. Το άρθρο 116 ΚΠολΔ δεν είναι διακοσμητικό. Δεν είναι τυπική αναφορά.Όποιος το παραβιάζει συστηματικά δεν είναι «μαχητικός». Είναι λειτουργός που έχει αποκοπεί από τον θεσμικό του ρόλο. Υπάρχουν δικηγόροι που οικοδομούν τη «νίκη» πάνω στην παραπλάνηση.Αυτό δεν είναι νομική δεξιοτεχνία. Είναι απάτη σε βάρος της δικαστικής κρίσης. Τι γνωρίζουν – και τι σκόπιμα αποσιωπούν Οι δικηγόροι των τραπεζών που τα τελευταία χρόνια έχουν οικοδομήσει την επιβίωσή τους πάνω στο σύστημα εκχωρήσεων,…
Σε ένα πολιτικό και διοικητικό σύστημα που επί δεκαετίες διακατέχεται από φαινόμενα διαφθοράς και διαπλοκής, η ανάδειξη προσώπων που μπορούν να προτείνουν μια διαφορετική προσέγγιση δεν είναι αυτονόητη. Ωστόσο, υπάρχουν πολιτικά στελέχη που επιχειρούν να κινηθούν εκτός των καθιερωμένων μηχανισμών, επενδύοντας στη θεσμική σοβαρότητα, τη διοικητική γνώση και τη χαμηλών τόνων άσκηση πολιτικής. Ο Δημήτρης Πτωχός (γεν. 1976) εντάσσεται σε αυτή την κατηγορία. Μηχανικός στο επάγγελμα, με επαγγελματική διαδρομή στον χώρο των επιχειρήσεων, εισήλθε στην πολιτική μέσω της Νέας Δημοκρατίας χωρίς να στηρίξει τη δημόσια παρουσία του σε προσωπικές αντιπαραθέσεις ή επικοινωνιακές κορώνες. Από τον Ιανουάριο του 2024 ασκεί καθήκοντα…
Η υπόθεση στην οποία εμπλέκεται η EUROBANK και ο πληρεξούσιός της δικηγόρος Σπυρίδων Λάλας δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη επεισόδιο σκληρής δικαστικής αντιπαράθεσης. Αποτελεί παράδειγμα μιας επικίνδυνης θεσμικής πρακτικής, που θέτει ευθέως ζήτημα σεβασμού της δικονομίας, της αλήθειας και του ίδιου του δικηγορικού λειτουργήματος. Στα δικόγραφα που κατατέθηκαν ενώπιον Δικαστηρίου, στο πλαίσιο πολιτικής δίκης ενώπιον του Εφετείου Αθηνών, η EUROBANK, δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Σπυρίδωνος Λαλά, προβάλλει ισχυρισμούς οι οποίοι έρχονται σε ευθεία αντίφαση με τα ίδια τα επίσημα έγγραφά της. Συγκεκριμένα, ενώ υφίσταται έκθεση επίδοσης φέρουσα τη σφραγίδα της Γενικής Διεύθυνσης Νομικών Υπηρεσιών της EUROBANK, από την οποία…
Είναι αυτονόητο ότι το κράτος οφείλει να στηρίζεται σε εταιρείες που μπορούν να διασφαλίζουν την αίσθηση επάρκειας και σταθερότητας στην αγορά καυσίμων. Η ενεργειακή ασφάλεια αποτελεί κρίσιμο δημόσιο αγαθό και προϋποθέτει την ύπαρξη ισχυρών επιχειρηματικών σχημάτων, ικανών να λειτουργούν ως βραχίονες άσκησης της κρατικής ενεργειακής πολιτικής. Το ζήτημα, όμως, δεν είναι η ύπαρξη αυτών των βραχιόνων. Το ζήτημα είναι πώς λειτουργούν και με ποιους κανόνες. Η κρατική ενεργειακή πολιτική δεν μπορεί να στηρίζεται στη διατήρηση καρτελικών συνθηκών, ούτε στη μετατροπή των «στρατηγικών παικτών» σε εργαλεία καταπολέμησης της ίδιας της κοινωνίας Οι τρείς πυλώνες της εμπορίας καυσίμων Στην ελληνική αγορά καυσίμων…
Στην Ελλάδα, οι αναγκαίες τροπολογίες δεν γίνονται ποτέ. Οι άδικες ρυθμίσεις παραμένουν άθικτες. Τα προφανή κενά του νόμου διαιωνίζονται. Οι πολίτες περιμένουν χρόνια. Μέχρι να χρειαστεί να εξυπηρετηθεί κάποιος “δικός τους”. Τότε, μέσα σε δέκα λεπτά, γράφεται μια παράγραφος. Όχι νόμος. Παράγραφος. Εντάσσεται σε άσχετο νομοσχέδιο. Κατατίθεται τελευταία στιγμή.Ψηφίζεται χωρίς ουσιαστική συζήτηση.Και αλλάζει την έκβαση υποθέσεων, δικαστικών ή οικονομικών, που “δεν έπρεπε” να χαθούν. Αυτή δεν είναι εξαίρεση. Είναι καθημερινή πρακτική. Αυτή είναι η δουλειά του πολιτικού κόσμου και της νομοθέτησης Όταν η Βουλή λειτουργεί ως μηχανισμός εξυπηρέτησης επειγόντων συμφερόντων, Οι τροπολογίες που αφορούν λίγους γράφονται νύχτα, περνάνε αθόρυβα, εφαρμόζονται…
Η Δημοκρατία δεν υπονομεύεται μόνο από την ανομία, αλλά κυρίως από τη σιωπή εκείνων που έχουν θεσμικό καθήκον να την αντιμετωπίζουν. Δεν απουσιάζει τυχαία· αποδυναμώνεται όταν οι δικηγόροι παύουν να λειτουργούν ως ανεξάρτητοι λειτουργοί του δικαίου και επιλέγουν τον φόβο ή τη συνδιαλλαγή με ένα αρρωστημένο σύστημα, και όταν μέρος της Δικαιοσύνης παύει να υπηρετεί την εντιμότητα και τον νόμο. Τότε το πρόβλημα παύει να είναι ατομικό και καθίσταται βαθιά θεσμικό. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν είναι άγνωστο το φαινόμενο όπου ο πολίτης καταγγέλλει την ανομία με προσωπικό κόστος, ενώ ο νομικός του συμπαραστάτης τηρεί στάση σιωπής ή αποστασιοποίησης, φοβούμενος…
Όταν η αυθαιρεσία βρίσκει πολιτική ομπρέλα και η λογοδοσία απουσιάζει, το πρόβλημα δεν είναι ποιος ελέγχεται — είναι ποιος δεν ελέγχεται. Δεν είναι τυχαίο, σύμφωνα με τις καταγγελίες, ότι ορισμένοι ελεγκτές εμφανίζονται να κινούνται με βεβαιότητα ατιμωρησίας, βρίσκοντας ομπρέλα προστασίας ή «σωτηρίας» σε πολιτικό επίπεδο. Η αίσθηση πολιτικής κάλυψης λειτουργεί ως καταλύτης: μετατρέπει την αυθαιρεσία σε καθημερινή πρακτική και τον παράνομο χειρισμό σε «υπηρεσιακή επιλογή». Όταν ο έλεγχος ασκείται με την πεποίθηση ότι υπάρχει πολιτικό δίχτυ ασφαλείας, τότε η διοίκηση παύει να υπηρετεί τον νόμο και αρχίζει να υπηρετεί συσχετισμούς ισχύος. Και αυτό δεν είναι απλώς διοικητικό πρόβλημα. Είναι ευθεία…
Υπάρχει ένας θυμός που δεν γεννιέται από κυβερνητικές αποφάσεις πολιτικής, αλλά από καραμπόλα εξουσίας. Το κυβερνών κόμμα συχνά γίνεται αποδέκτης οργής και αποστροφής όχι για όσα αποφασίζει θεσμικά, αλλά για τακτικές και συμπεριφορές προσώπων που κατέχουν καίριες δημόσιες θέσεις: διοικητών, προϊσταμένων, επικεφαλής υπηρεσιών, που λειτουργούν ως μικροί αυτόνομοι μηχανισμοί ισχύος. Ένα κράτος βολεψιών, στο οποίο η διοίκηση υποτίθεται ότι λειτουργεί με επάρκεια και μέτρο, αλλά στην πράξη λειτουργεί με εμπάθεια, αυθαιρεσία και προκατάληψη. Όχι επειδή λείπουν οι κανόνες, αλλά επειδή υπερχειλίζει η αίσθηση της ατιμωρησίας και του βολέματος. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η μικροεξουσία γίνεται αυτοσκοπός, η ίντριγκα μέθοδος και…
Σοβαρές καταγγελίες και έγγραφα φέρνουν στο φως πρακτικές , μιας μερίδας ατόμων στη ΔΟΥ που δεν παραπέμπουν σε ανεξάρτητη διοικητική λειτουργία, αλλά σε μηχανισμό αυθαιρεσίας. Παράνομες αυτοψίες, παράκαμψη θεσμοθετημένων ελεγκτών, παραβίαση ιδιωτικού χώρου πολλαπλές εκπρόθεσμες εντολές ελέγχου, έλεγχος σε παραγεγραμμένες χρήσεις, στοχοποίηση , επιβολή «παράτυπων εσόδων», και παράκαμψη κάθε θεσμικού φίλτρου συνθέτουν ένα μοτίβο όπου το παράνομο βαφτίζεται «ζήλος υπέρ του Δημοσίου» , για να μπορούν να ξεφεύγουν από τον έλεγχο και λογοδοσία;. Εφόσον η Προϊσταμένη της Δ.Ο.Υ Καλαμάτας και κάποια άτομα (ελεγκτές) λειτουργούν ως ομάδα , και εφόσον λειτουργούν με υπερβάσεις, ξεπερνώντας τα όρια νομιμότητας , δρουν με πρακτικές…
Τη στήριξή της προς το Γενικό Νοσοκομείο Καλαμάτας επιβεβαιώνει η ΚΑΡΕΛΙΑ Α.Ε., μέσω δωρεάς ύψους 250.000 ευρώ για την προμήθεια σύγχρονου ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού. Την θέση του Διοικητή του Νοσοκομείου Καλαμάτας έχει αναλάβει καθηγητής Φυσικής Αγωγής και σύζυγος γνωστής για την συμμετοχή της σε συλλογικούς κύκλους, οι οποίοι συχνά φαίνεται να λειτουργούν ως προθάλαμος κοινωνικής και πολιτικής επιρροής. Η συζήτηση αυτή αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον όταν συνδέεται με δράσεις εταιρικής κοινωνικής ευθύνης στον χώρο της υγείας, όπως οι δωρεές σε νοσοκομεία και υγειονομικούς φορείς. Φιλανθρωπία ή εξιλέωση; Το οξύμωρο της κοινωνικής ευθύνης Όταν ένας παραγωγός προϊόντων που συνδέονται τεκμηριωμένα με αυξημένο καρδιακό…
ασάφεια, σύγχυση ή αντιφατικότητα
Από τον έπαινο του «δικαστικού ήθους» στη θεσμική ανοχή της πρόκλησης αδικίας